ناداری و محدودیت طالبانی؛ زنان سرپرست بیشترین فشار اقتصادی را تحمل میکنند
آینور سعیدپور
برنامه توسعهای سازمان ملل متحد، اعلام کرده خانوادههای زنسرپرست در افغانستان که در برخی ولسوالیها تا ۲۶ درصد از جمعیت را تشکیل میدهند، بیش از سایر گروهها با کمبود درآمد، نبود سرپناه مناسب و محدودیت شدید در دسترسی به خدمات اساسی روبهرو استند.
این نهاد ملل متحد، امروز (یکشنبه، ۹ قوس) در صفحهی کاربری اکس خود نوشته است که از ۲۶ درصد زنان سرپرست در ولسوالیهای افغانستان، تنها شش درصد آنان در نیروی کار مشارکت دارند.
برنامهی توسعهای ملل متحد، هشدار داده که شرایط کنونی، زنان را در معرض آسیبپذیریهای گستردهتری قرار داده و امکان تأمین نیازهای اولیه را برای بسیاری از آنان دشوار کرده است.
پیش از این، برنامهی جهانی غذای سازمان ملل متحد نیز، هشدار داده بود که زنان و کودکان بیشترین بار گرسنگی را در افغانستان متحمل میشوند.
طالبان، زمانی که در اگست ۲۰۲۱ قدرت را به دست گرفت، به گونهی مرحلهوار بر زنان محدودیتهایی صادر کرده است. بخشی از این محدودیتها حوزهی اقتصادی آنان را هدف قرار داده است. کار زنان در بسیاری از نهادهای دولتی و غیردولتی از جمله موسسههای و حتا دفترهای سازمان ملل متحد ممنوع شده است.
پیش از این، دفترهای ملل متحد در افغانستان نیز، هشدار داده بودند که ممنوعیت کار زنان تاثیر زیانباری بر اقتصاد افغانستان گذاشته است.
بر بنیاد دادههای سازمان ملل متحد، حدود ۲۳ میلیون نفر –نیمی از جمعیت این کشور- برای ادامهی زنذگی شان در سال روان میلادی به کمکهای انساندوستانه نیاز دارند؛ اما نهادهای این سازمان برای امدادرسانی به نیازمندترین افراد با کمبود شدید بودجه روبهرو است.
