سازمان ملل: ۷۸ درصد زنان افغانستانی از آموزش و کار محروم اند
حدیث حبیبیار
بخش زنان سازمان ملل متحد در افغانستان هشدار داده است که چهار سال پس از بازگشت طالبان به قدرت، بیش از ۷۸ درصد زنان افغانستانی نه در حال تحصیل اند، نه شغلی دارند و نه هم به آموزش دسترسی دارند؛ آماری که به گفتهی این نهاد، نشاندهندهی خطر حذف کامل زنان از زندگی عمومی است.
این نهاد در گزارشی که روز دوشنبه، ۲۰ اسد، منتشر شده، اعلام کرده که طالبان، با صدور نزدیک به ۱۰۰ فرمان محدودکننده، زنان را از آموزش، کار و رفتوآمد آزادانه محروم کردهاند و این گروه بیش از هر زمان دیگر به «هدف» خود برای حذف کامل زنان از زندگی عمومی نزدیک شدهاند.
بخش زنان سازمان ملل میافزاید که این وضعیت پیامدهای خطرناکی در حوزههای بهداشت، اقتصاد و حقوق بشر دارد. سازمان ملل پیشبینی میکند که موانع موجود در دسترسی زنان به خدمات درمانی میتواند تا سال ۲۰۲۶، مرگومیر مادران را ۵۰ درصد افزایش دهد.
در بخشی از این گزارش آمده است: «اکنون زنان تحت حاکمیت طالبان، بهدلیل محدودیتهای روزافزون و دسترسی نداشتن به خدمات صحی، عمر کوتاهتری دارند و از سلامت کمتری برخوردارند».
همچنین این نهاد میگوید که ازدواج کودکان و خشونتهای خانگی و اجتماعی در برابر زنان نیز روبه افزایش است. بخش زنان سازمان ملل گفته که «در برخی موارد، مقامهای حاکم (طالبان) خود در ازدواجهای اجباری دخیلاند یا مجری چنین ازدواجهایی هستند».
به گفتهی سازمان ملل، زنان افغانستانی تنها از جامعه حذف نشدند؛ بلکه ۶۲ درصد آنان احساس میکنند که حتی در داخل خانه نیز در حق تصمیمگیری ندارند.
سوزان فرگوسن، مسوول دفتر زنان سازمان ملل در افغانستان، گفته که محدودیتهای زنان را باید بهعنوان مسئلهای «فراتر از افغانستان درک کرد».
او گفت: «این محدودیتها، تنها دربارهی حقوق و آیندهی زنان و دختران افغانستانی نیست. این دربارهی چیزی است که ما بهعنوان جامعهی جهانی از آن نام میبریم»
این مقام سازمان ملل بیاورد دارد که اگر «سرکوب» زنان و دختران افغانستانی ادامه یابد، به این معنا است که حقوق زنان و دختران «در هر جای دنیا قابل چشمپوشی است».
گفتنیست که دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در افغانستان یا یوناما نیز گزارشی از وضعیت حقوق بشر افغانستان در سه ماه گذشته ارایه کرده است. در این گزارش وضعیت حقوق بشری، وضعیت زنان، رسانهها، بازگشتکنندگان و دیگر موردها بررسی و مستندسازی شده است.
مستندسازی یوناما، نشان میدهد که از اپریل تا جون سال روان میلادی، محدودیتهای طالبان بر زنان و دختران در همهی بخشها گسترش یافته است.
طالبان پس از به دست گرفتن قدرت، محدودیتهای گستردهای را بر زنان و دختران در همهی بخشها صادر و اجرا کرده است. در پی این دستورها، زنان از از زندگی عمومی حذف شده و در چهاردیواری خانههای شان محصور مانده اند.
این گروه در چهار سال گذشته، هیچ یک از خواستهای جهان مبنی بر لغو محدودیتها بر زنان و دختران را نپذیرفته آن و را رد کرده است.
طالبان تا اکنون به این گزارشها واکنشی نشان نداده؛ اما پیش از این گزارشهای سازمانهای جهانی از جمله سازمان ملل در پیوند به نقض حقوق بشر را رد کرده است.



