نشست دادخواهی برای پایان «آپارتاید جنسیتی» طالبان علیه زنان در کالیفرنیا برگزار شد

نشست دادخواهی برای پایان‌دادن به «آپارتاید جنسیتی» طالبان در برابر زنان و دختران، با شعار «آپارتاید جنسیتی، جنایت علیه بشریت؛ ایستادگی در کنار ۲۰ میلیون زن افغانستان» از سوی انجمن افغان–امریکایی در شهر سکرمنتو کالیفرنیا برگزار شد.

این نشست روز دوشنبه، ۲۹ ثور، با حضور ده‌ها تن از رهبران مهاجران افغانستانی در آمریکا، شماری از مقام‌های ایالتی، اعضای مجلس سنای کالیفرنیا، فعالان حقوق زن و پژوهش‌گران حقوق بشر برگزار شده است.

انجمن افغان ـ امریکایی، هدف اصلی این کنفرانس را دادخواهی برای پایان‌دادن به محرومیت و تبعیض سیستماتیک جنسیتی از سوی طالبان در برابر زنان و فشار بر نهادها و دولت‌های جهانی برای عدم مشروعیت‌بخشی به این گروه اعلام شده است.

استیو فاریابی، رییس انجمن افغان–امریکایی، در سخن‌رانی‌اش از دولت ایالات متحده و به‌ویژه مجلس سنا خواسته تا از تعامل سیاسی با طالبان خودداری کرده و برای رهایی زنان افغانستانی از شرایط تحمیلی موجود تلاش کند.

او با اشاره به بسته‌ماندن دروازه‌های دانش‌گاه‌ها بر روی دختران افغانستانی گفت: «برخی از این دختران دانش‌جوی سال آخر رشته‌ی پزشکی بودند و قرار بود پزشک شوند؛ اما اکنون در گوشه‌ی خانه‌های‌شان زندانی‌اند. فقط تصور کنید که ممنوعیت اشتغال برای زنان چه معنایی دارد».

در همین حال رینا امیری نماینده‌ی پیشین ویژه‌ی امریکا برای زنان و حقوق بشر در افغانستان می‌گوید که جامعه‌ی جهانی نه تنها اقدامات کافی برای فشار بر طالبان مبنی به رعایت حقوق زنان و دختران انجام نداده؛ بلکه شماری از کشورهای منطقه با پشتیبانی و ایجاد روابط رسمی با طالبان در تلاش عادی‌سازی روابط با این گروه اند.

او گفت: «روند عادی‌سازی روابط با طالبان مدت‌هاست که در جامعه‌ی بین‌المللی به آرامی در حال افزایش است. بسیاری از کشورهای منطقه با طالبان معاملات اقتصادی انجام می‌دهند. بسیاری از کشورها طالبان را پذیرفته‌اند یا در سطوح بسیار بسیار بالا با آنها دیدار می‌کنند. این عادی‌سازی روابط است».

هم‌چنان ملک ستیز، کارشناس روابط بین الملل و حقوق بشر که در این نشست به عنوان سخنران شرکت کرده بود، افزوده که در حال حاضر سیستم طالبان، از جمله رهبری این گروه، فتوا دهنده‌گان و دادگاه عالی‌شان، همه بر «ضد» زنان در افغانستان عمل می‌کنند.

او با برجسته کردن تفاوت میان اصطلاحات محدودیت و آپارتاید، تصریح کرد که شرایط موجود تنها محدود کردن زنان نه؛ بلکه «آپارتاید جنسیتی» از سوی طالبان است.

گفتنی‌ست که شرکت‌کنندگان این نشست، ادامه‌‌ی سیاست‌های «سرکوب‌گرانه‌ی» طالبان در برابر زنان را محکوم کردند و از جامعه‌ی جهانی خواستند تا آپارتاید جنسیتی در افغانستان را به عنوان جنایت علیه بشریت به رسمیت بشناسد. آنان هم‌چنین خواهان اعمال تحریم‌ها و فشارهای سیاسی بیش‌تر بر طالبان از سوی نهادهای بین‌المللی شدند.

این نشست در حالی برای پایان دادن به آپارتاید جنسیتی در برابر زنان افغانستانی برگزار می‌شود که در بیش از سه سال گذشته، شماری از فعالان حقوق زن و زنان معترض نیز، با راه‌اندازی کارزارهای مختلف این خواست را تکرار کرده‌اند.

در سوی دیگر، پیش از این گزارش‌گران سازمان ملل متحد نیز گفته‌اند که طالبان با وضع محدودیت‌های گسترده یک نظام «آپارتاید جنسیتی» را در افغانستان نهادینه کرده است.

طالبان در بیش از سه سال گذشته، حدود ۸۰ فرمان به هدف محدودکردن حقوق زنان و دختران صادر و اجرا کرده است. این فرمان‌ها ابتدایی‌ترین حقوق زنان و دختران را سلب کرده و آنان را خانه‌‎نشین کرده است.

باوجود واکنش‌های گسترده، طالبان مدعی اند که حقوق همه‌ی شهروندان افغانستان به‌ویژه زنان و دختران مطابق به «شریعت اسلامی» تامین شده است.