بحران‌های فزاینده‌ی زنان؛ محدودیت‌های طالبان و سوءتغذیه چالش‌های اصلی

دفتر هماهنگ‌کننده‌ی کمک‌های انسان‌دوستانه‌ی سازمان ملل متحد (اوچا)، می‌گوید که در جاری میلادی حدود نیمی از جمعیت افغانستان برای ادامه‌ی زندگی‌شان به کمک نیاز دارند. این نهاد افزوده که محدودیت‌های طالبان بر زنان، روند امدارسانی به آنان را دشوارتر کرده و زنان در معرض آسیب‌پذیری بیش‌تری قرار دارند.

اوچا با نشر گزارشی نوشته که تحمیل مداوم محدودیت‌ها توسط طالبان بر زنان و دختران، دست‌رسی آنان را به خدمات حیاتی حفاظتی و معیشتی محدود کرده است. هم‌چنان این محدودیت‌ها نیازمندی انسان‌دوستانه‌ را در میان این قشر سال‌به‌سال افزایش داده است.

به گفته‌ی این نهاد، ۴۰ سال پس از درگیری‌ها؛ اما هنوز هم بحران اقتصادی زندگی را برای افغانستانی‌ها دشوار کرده است. خشک‌سالی، بحران‌های زیست‌محیطی، نظام سیاسی منزوی، عدم توانایی طالبان به ارایه‌ی خدمات و محدودیت‌ها بر زنان از دلیل نیازمندی بلند این کشور به کمک‌های جهانی عنوان شده است.

در بخش از این گزارش آمده که بی‌کاری، کم‌کاری و گسترش ناداری ۴۸ درصد جمعیت افغانستان را متاثر کرده است.

اوچا هشدار داده که در سال ۲۰۲۵، وضعیت زنان به‌دلیل ادامه‌ی محدودیت‌های شدید طالبان، بحران‌های اقتصادی و دست‌رسی محدود به خدمات اساسی، بیش از پیش وخیم‌تر خواهد شد. زنان به‌ویژه در معرض خطرات حفاظتی و تبعیض‌های ساختاری قرار دارند که توانایی آنان برای دست‌رسی به خدمات حیاتی، مشارکت در جامعه و تأمین معیشت را به شدت محدود کرده است.

به گفته‌ی اوچا، قانون “امر به‌معروف و نهی از منکر” که در اگست ۲۰۲۴ توسط وزارت امر به معروف و نهی از منکر طالبان تصویب شد، به‌شدت آزادی حرکت و مشارکت زنان در عرصه عمومی را محدود کرده است. ممنوعیت ادامه‌ی آموزش دختران بالاتر از صنف ششم افزون بر کاهش فرصت‌های آموزشی و اقتصادی، زنان را به اتخاذ راه‌بردهای منفی هم‌چون ازدواج اجباری یا زودهنگام وادار کرده است.

دفتر هماهنگ کننده‌ی کمک‌هتی انسان‌دوستانه‌ی سازمان ملل می‌گوید که بحران‌های بهداشتی نیز زنان را با چالش‌های بزرگی روبه‌رو کرده است. کم‌بود خدمات بهداشتی، به‌ویژه در زمینه‌ی سلامت مادران و باروری، منجر به افزایش نرخ سوءتغذیه در میان زنان باردار و شیرده شده است. به گفته‌ی این نهاد در سال ۲۰۲۵، حدود ۱.۱ میلیون زن به درمان سوءتغذیه حاد نیاز خواهند داشت.

در بخش از این گزارش آمده که سیاست‌های محدودکننده‌ی طالبان، فعالیت سازمان‌های جامعه مدنی، به‌ویژه سازمان‌های زنان‌محور، را به‌شدت کاهش داده است و توانایی آن‌ها برای ارائه‌ی حمایت‌های تخصصی و دفاع از حقوق زنان را محدود کرده است.

اوچا با اشاره به این چالش‌ها تاکید کرده که تلاش‌های انسان‌دوستانه برای حمایت از زنان ادامه دارد.