ممنوعیت صدازدن نام زنان در بانک‌های هرات؛ سرکوب دیگر از سوی طالبان

برخی از زنان هراتی، در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بانوان افغانستان، می‌گویند که گروه طالبان، صدازدن نام زنان و دختران را در شماری از بانک‌های دولتی و خصوصی این ولایت ممنوع کرده‌اند. به گفته‌ی آنان، طالبان در بانک‌ها تأکید کرده‌اند که زنان باید تنها با نام خانوادگی‌شان صدا زده شوند.

شکریه تاجیک، آموزگار و باشنده‌ی ولایت هرات، می‌گوید که به‌منظور دریافت معاش ماهانه‌اش به یکی از بانک‌های خصوصی رفته و از این فرمان طالبان آگاه شده است.

بانو تاجیک، محدودیت‌های روزافزون طالبان بر زنان را «تاسف‌‌بار» دانسته و معتقد است که این گروه تلاش دارد تا زنان و دختران را به‌طور سیستماتیک از جامعه حذف کند.

او در گفت‌و‌گو با خبرگزاری بانوان افغانستان، چنین می‌گوید: «من از طرز فکر و دیدگاه این گروه نادان متاسف هستم. زمانی‌که از این فرمان طالبان آگاه شدم، واقعا احساس بدبختی و بی‌چاره‌گی کردم. این گروه سعی دارد تا انگیزه‌های زنان را از بین ببرد و همه‌ی ما را از جامعه حذف کند».

بانو تاجیک، می‌افزاید؛ طالبان به‌دلیل حضور مردان در بانک‌ها، صدازدن نام زنان را ممنوع اعلام کرده‌اند. او می‌گوید: «زمانی‌که مه را با نام ‘بانو تاجیک’ صدا زدند، از یکی از کارمندان بانک پرسیدم و او به من گفت که طالبان صدازدن نام زنان و دختران را به‌دلیل حضور مردان در بانک‌ها ممنوع کرده‌اند».

شکریه، در یکی از مکتب‌های دولتی به آموزش دختران مشغول است. او می‌افزاید که با گذشت زمان و وضع محدودیت‌های تازه از سوی طالبان، افسردگی و ناامیدی بر او غلبه کرده است. او ادامه می‌دهد: «حتا نام ما را طالبان از ما گرفته‌اند. من دیگر تحت حاکمیت این گروه هیچ حال خوشی ندارم. زندگی هر روز برایم تبدیل به ناامیدی می‌شود».

ثریا دانش‌یار، یکی دیگر از آموزگاران زن در ولایت هرات، در صحبت با خبرگزاری بانوان افغانستان، از این فرمان تازه‌ی طالبان خبر داده و آن را «دست‌درازی به نام و نشان» زنان می‌داند.

بانو دانش‌یار، می‌گوید که از یک ماه به این‌سو در بانک‌ها شاهد ممنوعیت یادآوری نام زنان بوده است. او بیان می‌کند که طالبان پس از اعمال محدودیت‌های بی‌شمار، اکنون می‌خواهند که حتا نام زنان نیز در جامعه به‌طور علنی ذکر نشود.

ثریا گفت: «یک ماه پیش زمانی‌که رفتم به بانک از این فرمان طالبان باخبر شدم. خوب تنها برای من نه، بلکه برای همه‌ی ما زنان رنج‌آور است. این واضح دست درازی به نام نشان ماست».

او هم‌چنین در پیامی از نهادهای حقوق بشری می‌خواهد که به وضعیت زنان و دختران در افغانستان توجه ویژه‌ای داشته باشند و نگذارند که بار دیگر حقوق آنان پای‌مال شده و به حاشیه رانده شوند.

در همین حال، فعالان حقوق زن در برابر این فرمان طالبان از خود واکنش‌ نشان داده و آن را به شدت محکوم کرده‌اند.

حلیمه پژواک، فعال حقوق زن، این اقدام طالبان را «ناخوشایند، جاهلانه و افراطی» توصیف کرده و بر این باور است که چنین فرمان‌هایی نه تنها حقوق اساسی زنان را نقض می‌کند، بلکه به فرایند پیش‌رفت و توسعه‌ی اجتماعی و اقتصادی کشور نیز آسیب جدی وارد می‌کند.

بانو پژواک، می‌افزاید که محدود کردن آزادی‌های فردی، به ویژه آزادی‌های زنان، نتیجه‌ای جز بازگشت به عقب در مسیر رشد و تحول جامعه نخواهد داشت.

او چنین می‌گوید: «طالبان به‌نام دین، قرآن و شریعت می‌خواهند که زنان و دختران را آشکارا از جامعه حذف کنند و تنها به همین منظور کمر بستند و هر روز محدودیت‌ وضع می‌کنند».

این فعال حقوق زن، نیز از جامعه‌ی جهانی و سازمان‌های بین‌المللی می‌خواهد که به سکوت خود در برابر نقض حقوق بشر در افغانستان به‌ویژه حقوق زنان و دختران پایان دهند.

نام برخی از مصاحبه شونده‌گان به دلیل مشکلات امنیتی مستعار انتخاب شده است.