بانوان افغانستانی با شعر هنجار شکنی میکنند
گزارشگر: زینب محسنی
شعر ایروتیک سبک نوپایی در ادبیات فارسی افغانستان است که برای عده زیادی از هری نشینان واژه آشنایی نیست اما محدود افرادی وجود دارند که به این ریسمان چنگ زده اند.
یکتا احمدی نخستین بانوی هراتی است که به گونه مستقیم به نوشتن شعر از سبک ایروتیک پرداخته است وی این اشعار را به نام شعر فمنیستی و زنانه یاد کرده و گفت در این سبک شاعر سعی دارد اندامکهای جنسیاش را از طریق شعر به تصویر بکشد.
او گفت:«فشار و آسیبهای اجتماعی محیط بر روی ذهن و روح من تاثیر مستقیم دارد و همین مرا وادار میکند تا ناگفتههای ذهنم را از طریق شعر به تصویر بکشم.»
وی هدفش را از نوشتن این گونه اشعار آگاهی دهی دانسته و گفت سعی دارد با سادهنویسی، شعرش را برای کمسوادترین افراد هم قابل درک نماید.
اما یحیی حزین رییس دانشکده ادبیات هرات میگوید، چون این سبک کاملا مغاییر با فرهنگ اسلامی است و پذیرش همچین اشعار برای جوامع سنتی همچون افغانستان غیرقابل پذیرش است همین باعث شده است که ادبیات ایروتیک در بین جوامع سنتی و دینمدار نتواند جایگاه مناسبی را در بین ادبیات فارسی باز کند.
یکتا احمدی با تایید برخی از گفتههای یحیی حزین میگوید:«برای اولین بار در انجمن ادبی شعری که سرودم در مورد بکارت بود، بعد خوانش، سکوتی مطلق در همان جا حکمفرما شد و چه نسل جدید و چه نسل قدیم، اصلا کسی استقبال نکرد و این طبیعی بود زیرا هر اقدامی در شروع کار سختیهای خودش را دارد اما با آگهیدهیهای انجام شده طی یک یا دوسال اخیر نسل جوان راحتتر میتوانند این سبک شعری را بپذیرند.»
اما این در حالیست که برخی از نویسندهگان و صاحبنظران این نوشتار را به عنوان شعر ایروتیک قبول ندارند.
عزیز نیکیار شعر ایروتیک را جدا از پورنوگرافی میداند. او میگوید در ادبیات ایروتیک از اندامها و تابوهای جنسی نام گرفته نمیشود و در حقیقت ایروتیکنویسان در شعر خود تلفیقی از تن و عاطفه را در نظرمیگیرند در حالی که در پورنوگرافی یا هرزهنگاری هدف شاعر برانگیختن حس شهوانی فرد است که این بخاطر مسایل اخلاقی و تفکر تشریفاتی جامعه برای مردم این سرزمین قابل قبول نیست.
اما یکتا احمدی تاکید دارد که اشعارش ایروتیک است و ساده نویسیاش بخاطر این است تا شعرش برای همه عام فهم باشد و میگوید سطح سواد عمومی را در نظر گرفته دست به ساده نویسی زده است.
در ادامه گفتههایش اضافه کرد؛ مدت زمانی است که روی پورنوگرافی هم کار میکند اما سبک فعلیاش ایروتیک است.
ایروتیک و ایروتیک نویسی را در مناطق مشرقی و آسیایی برای اولین بار فروغ فرخزاد در دهه۴۰ در اشعارش پدید آورد که این اقدام در حقیقت برای عبور از تابوهای سرزمین سنتی مردانه صورت گرفت اما به دلیل وجود برخی مسایل اخلاقی این سبک نتوانست در بین این جوامع رشد خوبی داشته باشد و میتوان گفت تا حدودی متوقف شد.
