دانش‌آموزان: “سرنوشت مان را بازیچه‌ی اهداف خود نسازید”

هم‌زمان با فرا رسیدن امتحانات چهارنیم ماهه، شماری از دانش‌آموزان‌ صنف ششم می‌گویند که با نصف شدن سال تعلیمی، نگران گذشت امتحانات و تمام شدن سال تعلیمی هستند.

آنان می‌گویند که پس از تمام شدن سال تعلیمی هم‌چون هزاران دانش‌آموز دیگر اجازه‌ی حضور در صنف‌های درسی را نخواهند داشت.

سپیده دانش‌آموز صنف ششم در یکی از مکتب‌های هرات است، می‌گوید که شش سال را اول نمره‌ی عمومی بوده و نگران ادامه تحصیل‌اش است.

او گفت که: “ من آرزو دارم داکتر شوم، برای همین همیشه زیاد تلاش می‌کردم، هر سال با آماده‌گی کامل به امتحان هایم حاضر می‌شدم، اما اکنون‌ وقتی یادم می‌آید که پس از تمام شدن سال تعلیمی دیگر اجازه‌ی درس خواندن ندارم، این موضوع انگیزه ام‌ را از من می‌گیرد و درست برای امتحان‌هایم آمادگی‌ گرفته نمی‌توانم.

از مسوولین می‌خواهم که سرنوشت مان را بازی‌چه اهداف خود نسازند این کشور به دختران با سواد و نخبه نیاز دارد.”

شبانه نیز همچون سپیده دانش‌آموز‌ نخبه‌ی مکتب است. 

می‌گوید که:  “من هم مثل سپیده اول نمره بودم همیشه، در واقع باهم تلاش می‌کردیم، سن زیادی نداریم اما آرزوهای مان بلند و بالا بود و است. به این دو سال که دیگر دختران اجازه مکتب رفتن نداشتند ما ادامه می‌دادیم درس‌های خود را و امیدوار بودیم که از صنف شش به بالا بتوانیم درس بخوانیم ولی ظاهرن که چنین چیزی اتفاق نخواهد افتاد. این موضوع من را خیلی نگران کرده است با فرارسیدن امتحانات بجای این‌که تمرکز داشته باشم سر امتحانات خود نگران این هستم که با ختم این امتحانات و امتحانات سالانه چی‌خواهد شد. برای چه درس بخوانم هیچ انگیزه برای ما نمانده است.”

از سوی هم فعالین حقوق زن می‌گویند که زنان و دختران قربانی‌های حکومت طالبان بوده و از جامعه جهانی می‌خواهند که زنان افغانستان را تنها نگذارند.

مریم معروف فعال حقوق زن می‌گوید که: “ زنان و دختران افغانستان یکی از آسیب پذیر ترین اقشار جامعه افغانستان و یکی از قربانی‌های اصلی حاکمیت خود خوانده‌ی طالبان در افغانستان هستند و با گذشت هر روز بیشتر فضای نا امیدی و ترس از آینده‌ی مبهم زنده‌گی شان را فرا می‌گیرد و باید حکومتی شکل بگیرد که بتواند باعث نجات زنان و دختران افغانستان از بحران کنونی شود.”

در همین حال در ادامه‌ی واکنش‌ها به محدودیت بر زنان و دختران از سوی طالبان، وزیران خارجه‌ی شش کشور جهان از طالبان خواسته اند از سیاست های غلط شان در برابر زنان و دختران افغانستان دست بکشند و به‌گونه‌ی فوری محدودیت‌های اعمال شده بر زنان و دختران را لغو کنند.

این درحالی‌ست که ۶۴۸ روز از بسته شدن مکتب‌های دخترانه بالا‌تر از صنف ششم می‌گذرد و دختران بالا تر از صنف ششم همچنان اجازه‌ی حضور در صنف های درسی را ندارند.