چرایی بی‌باوری زنان به روانشناسان

 عدم اعتماد زنان به برخی از روان‌شناسان و روان پزشکان از جمله عواملی است که زنان را از مراجعه به آنان باز می‌دارد.

شماری از این زنان می‌گویند به خاطر بیماری ‌شان به برخی از روان‌شناسان  و روان‌پزشکان مراجعه کرده اند اما آنان پس مدتی از آن‌ها تقاضای رابطه‌‌ی نامشروع کرده اند.

کریمه زنی است 23 ساله که به سبب مشکلات روحی‌اش مدتی تحت مداوای روان‌شناس قرار داشته است.

او می‌گوید: «مدت زیادی زیر نظر روان‌شناس تحت مداوا قرار گرفتم و این بسیار برایم خوب بود، زندگی‌ام عوض شده بود، تا این که به بهانه‌ی کمبود محبت به من پیشنهاد رابطه داد و گفت که باید از طریق دیگری مداوا شوم ».

کریمه می‌گوید از آن زمان تا کنون به روان‌شناس مراجعه نکرده است.

یسنا زن دیگریست که به دلیل عدم اعتماد به روان‌شناس مراجعه نکرده است.

او می‌گوید: بارها مشکلات روحی را تجربه کرده، اما جرات مراجعه به روان‌شناس را نداشته است.

یسنا می‌افزاید: «من به مشکلات زیاد روحی برخوردم اما نتواستم به روان‌شناس مراجعه کنم چون اعتماد نداشتم ».

شماری ازمشاوران  اما دلیل اصلی عدم مراجعه‌ی زنان به روان‌شناس را ترس از برچسپ روانی بودن عنوان می‌کنند.

وحید نورزاد مشاور روانی- اجتماعی می‌گوید: «نگرانی‌های در قسمت رازداری وجود دارد که ممکن بی مورد نباشد اما مسئله‌ی سو استفاده از زنان از سوی روان‌شناسان یا روان‌پزشکان را رد می‌کنم ».

این در حالیست که برخی از روان‌شناسان بر سخنان این زنان مهر تأیید می‌گذارند.

حسین جعفری روان‌شناس می‌گوید: «این موارد بیشتر از سوی افراد غیر مسلکی و غیرتخصصی پیشنهاد می‌شود، چون شخصی که روان‌شناسی را به صورت تخصصی آموخته باشد می‌داند که روابط باید مرز داشته باشد و هیچ نوع سواستفاده‌ی از مریض نباید صورت گیرد ».

به باور این آگاهان دلیل عدم مراجعه‌ی زنان به روانشناس، ترس از برچسپ روانی بودن و عدم توجه خانواده و نامحسوس بودن این مشکل است.

گزارشگر: سیمین صدف