واکنش دیدهبان حقوق بشر به بازداشت دختران: حملهی بیرحمانهی طالبان به استقلال زنان است
آینور سعیدپور
سازمان دیدهبان حقوق بشر، در واکنش به بازداشت دختران و زنان در کابل گفته که این اقدام طالبان، نیازمندی به مبارزه با «آپارتاید جنسیتی» را بیشتر از هر زمان دیگر برجسته کرده است.
این سازمان، امروز (دوشنبه، ۶ اسد/۲۸ جولای)، با نشر گزارشی گفته که کارمندان وزارت امربهمعروف و نهیازمنکر طالبان از ۱۶ جولای به اینسو شماری از دختران را به اتهام «بیحجابی»، در کابل بازداشت کردهاند.
دیدهبان حقوق بشر، افزوده که این موج دستگیریها نشاندهندهی ادامهی «حملهی بیرحمانهی طالبان به استقلال زنان» است که باعث ترس و ارعاب زنان و دختران در سراسر افغانستان شده است.
این سازنان گفته که طالبان با دستگیری زنان و دختران به اتهام «بدحجابی»، خشونت جسمی و روانی را اعمال میکنند و هدفشان حذف سیستماتیک استقلال زنان و اطاعت کامل زنان از قانونهای این گروه است.
در این گزارش، با دو دختر نیز مصاحبه شده که آنان گفته با وجود محدودیتها؛ اما نمیخواهند که خودشان را در چهاردیواری خانه زندانی کنند و از هر طریقی میخواهند بیرون بروند. دیدهبان حقوق بشر با اشاره به سخنان مصاحبهشوندگان، افزوده که این مبارزهی دختران افغانستانی «امیدوارکننده و در عینحال غمانگیز» است.
این سازمان، نوشته که زنان و دختران در شرایط «طاقتفرسایی» که طالبان برای شان ایجاد کرده، همچنان در تلاش مبارزه با محدودیتهای روزمره و حاکمیت مردسالاری طالبان است.
به گفتهی دیدهبان حقوق بشر، در حالی که زنان و دختران در تلاش یافتن راههایی برای حضور در اجتماع است؛ اما طالبان نیز، با قانونهای سختگیرانهتر آنان را بیشتر سرکوب میکنند.
در بخشی از این گزارش آمده است: «طالبان با اعمال سلطه و تلاش برای تقویت قدرت مردسالارانه از طریق کنترل بدن و هویت زنان، به عنوان یک مرجع اخلاقی جنسیتی در افغانستان عمل میکنند و به دنبال بیرون راندن هرچه بیشتر زنان و دختران از زندگی عمومی هستند.»
دیدهبان حقوق بشر، از عملکرد جامعهی جهانی در برابر وضعیت موجود نیز، انتقاد کرده و افزوده که جهان با سکوت نظارهگر این وضعیت بود و حتا شماری از کشورها در تلاش عادیسازی روابط با این گروه است.
این سازمان افزوده، کشورهای که حقوق زنان و دختران برای شان اهمیتی دارد؛ باید در کنار زنان و دختران افغانستانی ایستاده شده و از حقوق شان دفاع کنند.
طالبان در نزدیک به چهار سال گذشته، محدودیتهای شدیدی را بر زنان و دختران اجرا کرده و آنان از ابتداییترین حقوق شان که کار و آموزش است نیز محروم شدهاند.
