«سفیدنمایی طالب و انکار آپارتاید جنسیتی»؛ ۶۴ نهاد خواهان پی‌گیرد قانونی همسر خلیل‌زاد شد

آی‌نور سعیدپور

جنبش‌ها، سازمان‌ها، نهادهای حقوق بشری و فعالان حقوق بشر خواهان پی‌گیرد قانونی شریل بنارد، همسر زلمی خلیل‌زاد نماینده ویژه‌ی پیشین امریکا در امور صلح افغانستان شده‌‌اند. آنان می‌گویند که همسر خلیل‌زاد در تلاش «معاونت در جنایت علیه بشریت از طریق تطهیر رژیم طالبان، انکار خشونت‌های ساختاری در برابر زنان، و گمراه‌سازی افکار عمومی» است.

۶۴ نهاد حقوق بشری، جنبش‌های اعتراضی زنان، سازمان‌های مدنی و حقوقی نامه‌ی سرگشاده از دیوان کیفری بین‌المللی در خواست کرده‌اند که روند تحقیق رسمی درباره‌س نقش مشارکتی و تبلیغی خانم بنارد را در زمینه‌ی جنایات احتمالی علیه بشریت را آغاز کند.

در این نامه آمده است که شریل بنارد، به اظهار نظرهایش در رسانه‌های جهانی، وجود آپارتاید جنسیتی در افغانستان را انکالر کرده و ادعا دارد که زنان «آزادی تحرک دارند و از حق کار» نیز برخوردار است.

این نهادها، با اشاره به گزارش‌های ریچارد بنت و یوناما، تاکید کرده که وجود نظام آپارتاید جنسیتی و نقض حقوق بشر از سوی طالبان مستندسازی شده و همسر خلیل‌زاد با نادیده‌گرفتن این وضعیت بازهم در تلاش «سفیدنمایی» طالبان در جهان است.

در این نامه‌ی سرگشاده، جنیش‌ها و نهادها چهار خواست را مطرح کرده اند که شامل پی‌گیرد قانونی شریل بنارد، تعلیق جای‌گاه پژوهشی و رسانه‌ایی او در رسانه‌های غربی، پشتیبانی از شکایت‌های حقوقی زنانی که قربانی خشونت شده اند.

جنبش زنان خدمات ملکی، سازمان اجتماعی روزنه‌ی امید، جنبش زنان مبارز پیش‌گام، شبکه‌ی زنان جمهوری‌خواه افغانستان، جنبش زنان برای صلح و آزادی، انستیتوت صلح رسانه و حکومت‌داری خوب، کانون افغانستانی‌های فنلند، جنبش زنان مقتدر افغانستان، انجمن فرهنگی و هم‌بستگی هزاره‌های افغانستان و ۵۵ نهاد و سازمان دیگر در پای این نامه امضا کرده‌اند.

این اعتراض‌ها در حالی بالا گرفته است که شرل بنارد، همسر زلمی خلیل‌زاد، نماینده‌ی ویژه‌ی پیشین آمریکا در امور افغانستان، گفته که تنها مکتب‌های دولتی به‌روی دختران بالاتر از صنف ششم در افغانستان بسته‌اند و مکتب‌های خصوصی «در هر سطحی» می‌توانند فعالیت داشته باشد.

 او حمایت جامعه‌ی جهانی از زنان افغانستانی را «گزینشی» توصیف کرده و گفته که به‌عنوان نمونه، رفتار طالبان با زنان در افغانستان از وضعیت زنان در هند «به مراتب کم‌تر وحشیانه» است.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا