یک سال دیگر محرومیت از آزمون اگزیت؛ نیایش: «آخرین امیدم نابود شد»
حدیث حبیبیار
«میخواستم که با پول داکتری، پدرم را تداوی کنم و از فقر رهایی یابیم؛ اما طالبان آخرین امیدم را نیز نابود کردند. حالا در دل شبها، فقط صدای شکستن آرزوهایم را میشنوم». میخواست آزمون شورای طبی موسوم به «اگزیت» را سپری کند تا به آرزویش دست یابد؛ اما هفتهی گذشته ادارهی ملی امتحانات در مدیریت طالبان اعلام کرد که امسال نیز این آزمون بدون حضور دانشجویان دختر برگزار میشود.
نیایش روان، فارغ از دانشکدهی پزشکی دانشگاه هرات است. او میگوید که خبر ممنوعیت حضور دختران در آزمون اگزیت، یکبار دیگر همچون «خنجری» بر دلش فرورفته و دیگر برایش هیچ چیزی جز دنیایی از افسوس و یأس برای تلاشهای از دست رفتهاش باقی نمانده است.
بانو روان، نانآور خانوادهی شش نفره در حالی که تنها امید خانوادهاش است به عنوان کارآموز در یکی از شفاخانههای خصوصی هرات مشغول به کار است. او میافزاید که سالها تلاش کرده که در بخش پزشکی پیشرفت کند؛ اما اکنون ۱۹ سال تلاش و آموختههایش در سایهی حاکمیت طالبان از بین رفته است.
نیایش که به آرامی و با دقت در حال پاککردن معاینهخانهای است که در آن به عنوان کارآموز کار میکند، میگوید: «ذهنم از این حقیقت تلخ پر است که تمام آنچه آموختهام و تمام آنچه که برای ساختن یک زندگی بهتر و آیندهای روشنتر تلاش کردهام، اکنون در پی حاکمیت طالبان به دست باد سپرده شده است».
بانو روان در صحبت با خبرگزاری بانوان افغانستان گفته که در دنیای پر از «بیعدالتی و سرکوب» انتظار میکشید که امسال گروه طالبان اجازه دهند که در آزمون اگزیت شرکت کند؛ اما دوباره با دلی پر از درد، از سوی این گروه ناامید شده است.
نیایش، با آن که اشک در چشمانش هویداست و به سختی توانایی یادآوری سختیهای مسیر آموزش را دارد، آرام آرام میگوید: «روزها و شبها در خانه حتا آبونان نبود. پدرم بیمار بود و خواهر و برادرهایم کوچک. تصمیم گرفتم برای فرار از فقر و درمان پدرم، در راه داکتری تلاش کنم».
پدر نیایش از پاهایش فلج است. این بانو از ۱۵ سالهگی تاکنون تنها نانآور خانوادهی خود است. نیایش میافزاید که در مسیر پر پیچوخم زندگی، افزون بر چالشهای اجتماعی-فرهنگی، با فقر نیز دستوپنجه نرم کرده است.
بانو روان، ادامه میدهد: «پدرم مریض است و توان کار ندارد. در راه آموزش، با هزاران مشکل و سختی به پیش رفتم. باوجود فقر، هرگز تسلیم نشدم و با تمام موانع، امتحان کانکور را پشت سر گذاشتم، وارد دانشکدهی پزشکی شدم؛ اما اکنون بهدلیل محدودیتهای طالبان، احساس میکنم که درختی چندین ساله هستم که در اوج شکوفهدهی قطع شدم.»
نیایش پس از پاککاری معاینهخانه روی صندلی نشسته و با کشیدن نفس عمیقی میگوید که وضعیت روانی خوبی ندارد و زندگی تحت حاکمیت طالبان برایش «غیرقابل تحمل و تاسفبار» شده است.
نیایش میگوید: «دیگر زندگی تحت سلطه این گروه برای من ممکن نیست. نه تنها من؛ بلکه همهی ما دختران در وضعیت روحی بدی قرار داریم. حالا مثل برگ خشکی در دست باد هستم و خود را کاملاً بیسرنوشت احساس میکنم.»
ادارهی ملی امتحانات در مدیریت طالبان، روز چهارشنبه هفتهی گذشته اعلام کرده که آزمون شورای طبی موسوم به «اگزیت» را امسال نیز بدون دخترانی که از بخشهای پزشکی فارغ شدهاند؛ برگزار میکند.
عرفانالله عباد، سخنگوی این اداره، گفته که آزمون اگزیت به درخواست وزارت تحصیلات عالی این گروه، تنها برای پسران برگزار خواهد شد.
در خبرنامه آمده است که آزمون شورای طبی یا تثبیت سویه از فارغان رشتههای طبی در ۷ جدی سال روان بدون حضور زنان برگزار خواهد شد.
طالبان، در سه سال گذشته، دختران را از شرکت در آزمون اگزیت (شورای طبی) محروم کرده است.
نام مصاحبه شونده بهدلیل مشکلات امنیتی مستعار انتخاب شده است.
