جمع‌آوری امضا از سوی عفو بین‌الملل برای آزادی منیژه صدیقی 

آی‌نور سعیدپور

سازمان عفوبین‌الملل با ابراز نگرانی از وضعیت منیژه صدیقی، فعال حقوق زن که از چهار ماه به این‌سو در نزد طالبان زندانی است؛ می‌گوید که او بدون این‌که به هیچ جرمی متهم شده باشد زندانی شده است. این سازمان هم‌چنان خطاب به طالبان گفته است که فوراً آزار و شکنجه زنان افغانستانی را که برای دفاع از حقوق خود می‌‎ایستند را متوقف می‌کنید. 

سازمان عفوبین‌الملل با نشر طوماری خواستار آزادی بی‌قیدوشرط این فعال حقوق زن از زندان طالبان شده است. 

این سازمان، طوماری را به اشتراک گذاری کرده و خواستار امضا برای دادخواهی و آزادی منیژه صدیقی شده است. عفوبین‌الملل گفته است که این امضاها برای عبدالحق وثق، رییس استخبارات طالبان ارسال خواهد شد. 

عفو بین الملل نگاشته است که خانم منیژه کاری انجام نداده جز این‌که از حق خود برای صحبت کردن استفاده کرده است.  

این سازمان می‌گوید که این زن در زندان به وکیل دست‌رسی نداشته و هم‌چنان اجازه‌ی دیدار با خانواده‌اشرا نیز ندارد. عفو بین‌الملل با ابرازنگرانی گفته است که ممکن است که منیژه صدیقی در زندان تحت شکنجه قرار گیرد. زیرا سازمان ملل استفاده‌ی گسترده از شکنجه در زندان‌های طالبان را مستند کرده است. 

طالبان پس از آن‌که در اگست 2021، قدرت را به دست گرفت، تبعیض سیستماتیک در برابر دختران و زنان به اوج خود رسیده است. طالبان بیش از 50 فرمان برای محدودیت حقوق زنان و دختران وضع کرده است. در نتیجه‌ی تطبیق این فرمان‌های طالبان، دختران بالاتر از صنف ششم از آموزش، زنان از کار در بسیاری از بخش‌های دولتی و سازمان‌های بین‌المللی محروم شده‌اند. آزادی حرکت آنان نیز به شدت از سوی رژیم طالبان محدود شده است. 

 در پی وضه این محدودیت‌ها، برخی از زنان به‌گونه‌ی مسالمت‌آمیز اعتراض شان را در برابر طالبان ابراز کردند. آنان به گونه‌ی گروهی به خیابان آمدند و راه‌پیمایی کردند. طالبان اما این حرکت مدنی زنان را با خشونت سرکوب کردند.  

سپس برخی از زنان با توجه به وضعیت موجود اعتراض‌های شان را به شکل مخفیانه در مکان‌های سربسته ادامه دادند. اما با آن‌هم طالبان این زنان معترض را پی‌گیری، بازداشت و زندانی می‌کنند.  

 عفوبین‌الملل گفته است که در کنار منیژه صدیقی، سه زن دیگر (پریسا آزادا، ندا پروانی و ژولیا پارسی) نیز زندانی بودند که آنان آزاد شده‌اند. اما خانم صدیقی هم‌چنان در بند طالبان است.  

 این سازمان گفته است که اکنون باید بر طالبان فشار آورده شود تا آن‌ها منیژه صدیقی را نیز آزاد کنند. عفوبین‌الملل بار دیگر گفته که طالبان منیژه صدیقی را فورا و بدون قیدوشرط آزاد کند. 

تسلط طالبان بر قدرت در افغانستان در 15 آگوست 2021 منجر به محدودیت‌های گسترده در حقوق افغانستانی‌ها و به ویژه دختران و زنان شده است. 

از جمله این‌که طالبان فرصت تحصیلات عالی را از زنان گرفته و دختران بالای 12 سال را از تحصیل محروم کرده‌اند. فرصت زنان برای انجام یک حرفه به شدت محدود است. علاوه بر این، آزادی رفت‌وآمد زنان به شدت محدود شده است و در بسیاری از نقاط کشور زنان حتا نمی‌توانند بدون همراهی مرد از خانه خارج شوند. 

علاوه بر این، زنان دسترسی بسیار محدودی به مراقبت‌های بهداشتی دارند. به پزشکان مرد توصیه نمی‌شود که زنان را معالجه کنند و پزشکان زن بسیار اندک هستند. از زمانی‌که طالبان کارمندان زن را در سازمان های بین المللی منع کردند، وضعیت بدتر شده است. 

عفو بین‌الملل هم‌چنان می‌گوید که آزادی بیان و تجمع در افغانستان بسیار محدود است. بسیاری از مدافعان حقوق بشر مجبور به فرار از کشور شده‌اند و بسیاری دیگر مخفیانه زندگی می‌کنند. این نهاد افزوده کسانی‌که جرأت دارند علنی صحبت کنند یا در تظاهرات شرکت کنند، در خطر زندان و شکنجه قرار دارند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا