متضررین زمین لرزههای هرات: بهای مواد خوراکه، دارو و خیمه افزایش یافته است

با گذشت هفت روز از زمین لرزههای پیهم در هرات، شهروندان این ولایت تا هنوز در شرایط دشوار شب و روز شان را سپری میکنند.
شماری از شهروندان هرات میگویند در پی این زمین لرزه بهای مواد خوراکه دارو و سایر نیازمندیهای مردم افزایش یافته و شرایط را بر آنها تنگ تر ساخته است.
مسجد جامع شهر هرات یکی از مکانهایی است، که از یک هفته به اینسو پناهگاه زلزله زدهگان این شهر شده است.
شماری باشندگان هرات، که در این مکان پناه گرفته اند میگویند شب و روز شان را با سختی سپری میکنند و پناهگاهی ندارند. به گفتهی آنان قیمت خیمه به گونهی بی پیشینه افزایش یافته است و مردم توانایی خرید خیمه ندارند.
داخل این گنبد آبی ده ها خانواده شب روز خود را سپری میکنند که ضیاگل که نیز با ۱۲ عضو خانوادهی زیر دو پشه خانهی کوچک شب را با کودکان بیمار خود صبح میکند میگوید توانایی خرید خیمه را ندارد.
میگوید زمین لرزه خانهاش را ویران کرده و جایی برای رفتن و سرپناهی برای زندگی ندارد: “خانه زندگی بالای ما چپه شد، آمدیم از خانه بیرون، از یک هفته است اینجا هستیم، پول نداریم خیمه خریداری کنیم، قبلن به یک هزار بود حالا دو نفرهاش به دو نیم تا سه هزار افغانی شده است. نه سرپناه داریم نه کمپل و نه خیمهای.”
شماری دیگر از شهروندان هرات نیز میگویند که قیمت یک خیمه از یک هزار تا بالای پنجهزار افزایش یافته و توان خرید آنرا ندارند.
زینب باشنده هرات میگوید که: “ما از روز اول زلزله همراه با فامیل بیرون هستیم، آدمهای فقیر هم هستیم، رفتیم خیمه قیمت کردیم، از یک هزار به هشت هزار رسیده است توان خریدن خیمه را نداریم.”
شریفه که نیز همچون زینب در صحن مسجد جامع هرات همراه با کودکانش بدون خیمه شب و روز را سپری میکند گفت: “ امشب شش شب میشود که ما مردم فقیر همه همینجا هستیم، در همین هوای سرد همه ما طفل داریم، توان خریدن خیمه را هیچکدام ما نداریم، میرویم قیمت میکنیم دوهزار میگویند سه هزار میگویند روز گرم است شب سرد.”
از سوی هم شماری دیگر از شهروندان از کمبود امکانات و افزایش قیمت دارو و مواد خوراکی شاکی بوده و میگویند در کنار بی سرپناهی نانی برای خوردن ندارند.
کبرا از یک هفته به این سو با کودک پنج ماههاش روز را در گرمای آفتاب و شب را در سردی سپری میکند، میگوید کودک کوچکاش بیمار شده است و دیگر کودکانش نانی برای خوردن ندارند.
وی گفت که: “ سرگردان هستیم از خاطر همین زلزله، اطفال خورد سال دارم، چیزی برای خوردن نیست، همه چیز قیمت شده، دارو دو چند شده قیمت اش، طفل کوچکم مریض شده است از سرمای شب و دیگر کودکانم گرسنه هستند، طفل من مریض شده است نمیتوانم او را بجایی ببرم این را ببرم دیگران را چه کنم همه گرسنه هستند.”
سهیلا میگوید شوهرش را در حملهی انتحاری از دست داده است و اکنون بیشتر از هر زمان دیگری بی سرپرستی وی را آزار میدهد. به گفتهی او: “همینجا نشسته هستیم، سرپناه نداریم، خیمه نداریم خوردنی باب و غذا نداریم، شوهرم در انتحاری کشته شد من سرپرست اولاد هایم هستم، حالا همه گرسنه هستیم، زلزله خانهی ما را ویران کرد.”
زمین لرزۀ شدید حوالی ساعت ۱۱ بجۀ پیش از چاشت روز شنبه پانزدهم میزان غرب افغانستان را لرزاند که مرکزیت آن ولسوالی زندهجان هرات بود. اما پس از آن هم زمین لرزه و پس لرزههای شدید و قوی دیگر شهروندان این ولایت را آواره ساخته است و تاکنون در جادهها بسر میبرند.
این درحالیست که شماری از سازمانهای امداد رسانی گفتهاند بیشترین قربانیان و متضررین زمین لرزههای اخیر هرات، زنان و کودکان هستند.
به گفتهی این سازمانها وضعیت زنان و کودکان نجات یافته از زلزله وخیم و بحرانی است.
فدراسیون بین المللی صلیب سرخ نیز گفته است که افغانستان پس از زمینلرزه هرات با یک بحران انسانی روبهرو است.
به گفتهی این فدارسیون، کمکهای انجام شده به زلزله زدگان هرات بسنده نیست.
این فدارسیون در اعلامیه ای گفته است که افغانستان با یک بحران انساسی روبروست و برای رسیدگی به آسیب دیدگان زمین لرزه هرات، بودجه فوری نیاز است.



