قطعهنامه جنبش همبستگی زنان
قطعه نامه جنبش همبستگی زنان افغانستان، به مناسبت دومین سالگرد حضور رژیم طالبان در کشور
از حضور دوباره طالبان، بر کشور دو سال میگذرد و ما در این مدت شاهد هر نوع بد رفتاری، محدودیت، اعمال فشار و ظلم روز افزون این گروه با آنکه در ابتدا تصور میشد طالبان این دور متفاوتر از طالبان دهه ۹۰ میلادی است بودیم.
مسدود شدن مکاتب، دانشگاه ها، حمام ها، کلپ های ورزشی ، مراکز آموزشی و اماکن تفریحی، منع گشت و گذار آزادانه بانوان از جمله موارد کوچک بر تاریخ درد آلود جامعه زنان افغان در این دوران می باشد و تقریبا به نقطه صفری رسیده ایم، در نقطه ای که زنان در افکار مردانه زن ستیز، حتی نمی توانند برای قبول خود به عنوان یک انسان آزاد و توانمند جا باز کند. این پدیده واقعیتی است که نمی توان آن را نادیده انگاشت.
متاسفانه وضعیت زنان جامعه افغانستانی در شرایط جدید طالبان پس از سقوط جمهوریت فضای اختناق و سیاه دوران گذشته این گروه را دوباره زنده ساخته و آنان همچون گذشته تلخ شان دیگر نمی توانند در عرصه های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، هنری اشتراک کنند.
زندانی شدن فعالین حقوق زن و شکنجه نمودن آنها، خموش نمودن صدای زنان و معترضین، سلب تصمیم گیری از آنها، قتل های مرموز و اخیرا بسته نمودن درب آرایشگاه ها که کاملا مکان زنانه بوده از دیگر مواردی است که بیشتر از قبل زنان را از نگاه روحی و اقتصادی صدمه زده است.
زنان افغانستان از بدو ورود طالب بر کشور در برابر این گروه موقف جدی اختیار نموده و با بر آمدن بر جاده ها و متحمل شدن هر نوع قربانی خواهان به دست آوردن حقوق از دست رفتهی شان گردیدند.
جامعه جهانی به خصوص امریکا، با سیاست نرم و تضرع آمیز بخاطر حفظ منافع خویش مردم افغانستان، را در کامل گروه جهل مطلق، فرو برده و با ارسال بسته های میلیون دالری هفتهوار به طالبان بانی وضعیت اسفبار کنونی مردم افغانستان بوده است.
گروه جنبش زنان افغانستان، منحیثگروه مستقل و غیر وابسته به هیچ کشور ،حزب و یا جناح همواره در برابر بی عدالتی و سرکوب مردم به ویژه زنان کشور موقف روشن و آشکار اختیار نموده و حمایت بیدریغ خود را از مردم افغانستان به ویژه زنان تحت ستم ابراز میدارد و خواهان در نظر گرفتن خواسته های مردم افغانستان که ذیل مینگاریم است.
۱- حقوق همهی اتباع افغانستان نظر به منشور سازمان ملل حفظ و همهی اتباع افغانستان دارای حقوق و مکلفیت های هم سان بدون در نظر داشت قوم، هویت، زبان و دین بوده و هیچ کهتری یا مهتری وجود نداشته باشد.
۲- احقاق حقوق مجدد زنان افغانستان( دسترسی به حق تعلیم، تحصیل، حق کار، حق فعالیت های اجتماعی، سیاسی، فرهنگی) اصلیترین خواستهی جنبش همبستگی زنان افغانستان است.
۳- جلوگیری از ازدواج های اجباری و پایانتر از سن هجده.
۴- طالبان با آنکه عفو عمومی اعلام داشتند اما نظامیان دولت پیشین را غافلگیر نموده و شاهد هر نوع بد رفتاری و شکنجه با نظامیان دولت پیشین هستیم و چه بسا که بسیاری ها زیر شکنجه طالب جان به حق سپردند؛ جنبش همبستگی زنان افغانستان خواهان توقف بیدرنگ هر نوع خشونت، بد رفتاری و ظلم بر نظامیان پیشین بوده است.
۵- زمزمه های از تشکیل حکومت موقت به گوش میرسد موقف جنبش همبستگی زنان افغانستان روشن بوده و در این همهمه ها خواهان در نظر گرفتن خواسته های زنان معترض میباشد.
