محدودیت‌های کاری؛ شرایط سخت اقتصادی زنان آرایش‌گر پس از ممنوعیت فعالیت آرایشگاه‌ها

شماری از زنان آرایشگر در ولایت‌ هرات می‌گویند که پس از بسته شدن آرایشگاه‌های زنانه از سوی طالبان در وضعیت بد اقتصادی بسر می‌برند.

آن‌ها می‌گویند که برای فراهم کردن هزینه‌های خانواده‌هایشان به خیاطی و قالین‌بافی و پاک‌کاری خانه‌ها روی آورده‌اند؛ اما پولی که از آن به دست می‌آورند، برایشان کافی نیست.

فوزیه یکی از آرایشگران زن است که پس از بسته شدن آرایشگاه‌ها شغل خود را از دست داده است.

می‌گوید چهار فرزند دارد و تنها نان آور خانواده‌اش است.

وی گفت که: “بعد از این‌که آرایشگاه بسته شد در حد ممکن درمانده شدم، بعضی وقت‌ها از شدت ناچاری در گوشه‌ای می‌نشینم و گریه می‌کنم، کاش این ظلم فقط به حق من می‌شد و اولاد نمی‌داشتم، از ناچاری در یکی از خانه‌های نزدیکان صفاکاری میکنم و تنها ماه پنج هزار قرار است دریافت کنم، شوهر و دو طفلم مریض است و مشکلات زندگی زیاد، ظلمی بزرگی به حق ما انجام دادند.”

بنفشه عزیزی (نام مستعار) مالک یکی از آرایشگاه‌های بزرگ در هرات می‌گوید همراه با خودش ۲۵ نفر در ارایشگاه‌اش مصروف کار بوده و اکثرا نان آور خانواده بودند، اما اکنون نه شغلی برای در‌آمد و نه غذایی برای خوردن دارند.

“ارایشگاه ما مشتریان زیادی داشت گاه تا ۵۰ خانم هم در ۲۴ ساعت مشتری داشتیم. ولی بعد از اینکه آرایشگاه‌ها بسته شد ۲۶ نفر تنها از ارایشگاه ما بیکار شدیم و هیچ نمیدانیم چرا و بخاطر کدام شرعیت.”

در همین حال؛ شماری از زنان در افغانستان با انتقاد از طالبان می‌گویند که طالبان با وضع محدودیت‌های روز افزون بر زنان، تلاش دارند زنان را از جامعه حذف کنند.

شبنم محمدی دانشجوی دانشگاه هرات بود، می‌گوید که: “ طالبان ما از رفتن به دانشگاه محروم کردن، بعد از آن کار در موسسات منع شد، حالا هم اریشگاه‌ها از رفتن به مکتب و پارک هم که منع بودیم، بر پوشش ما هم محدودیت وضع کردند، فکر میکنم مشکل شان تطبیق نظام اسلامی نیست و فقط با زن‌ها مشکل دارند و می‌خواهند زن‌ها را از جامعه حذف کنند.”

فعالان حقوق زن نیز می‌گویند رفتار طالبان نماینگر به حاشیه راندن زنان است و هیچ توجیه دینی و اسلامی ندارد.

شیما دانش فعال حقوق زن می‌گوید که: “بدون شک که تداوم محرومیت زنان و دختران از تحصیل و کار پیامد‌های به شدت منفی ناگوار و پایدار را نه تنها برای زنان افغانستان بلکه برای تمام افغانستان خواهد داشت، اما باید رهبران حکومت فعلی بلاخره یک فکر به حال نیم جامعه بکنند و نگذارند بیشتر از این در حق زنان و دختران ظلم شود.

طالبان در ۲۵ جولای سال روان میلادی آرایشگاه‌های زنانه را در سراسر افغانستان بستند. اکنون دست صد‌ها زن از حمایت خانواده‌های شان کوتاه شده و شماری از آن‌ها به کار های شاق روی آورده‌اند.