محرومیتهای تحصیلی؛ افزایش داوطلبان دختر در رشتهی قابلگی در هرات
محرومیت دختران از رفتن به دانشگاه، هزاران دختر را خانهنشین کرد، اما شماری از دانشجویان محروم از رفتن به دانشگاه میگویند که خانهنشینی را قبول نکرده و برای ادامهی تحصیلات خود به فراگیری رشتهی قابلگی روی آوردهاند.
مرسیلن احمدزی دانشجوی یکی از دانشکدههای دانشگاه هرات بود، میگوید برای یافتن کار و آیندهی بهتر، در رشتهی قابلگی ثبت نام کرده است.
“فعلن بخش صحت تنها بخشی است که برای ما خانمها اجازهی ادامه تحصیل و کار داده میشود، به همین دلیل در این بخش ثبتنام کردم چون بزرگترین فرزند خانواده هستم و مجبور هستم تحصیلات خود را به پایان رسانده و بخاطر مصارف خانواده کار نمایم.”
شماری از دخترانی که در حکومت پیشین کارمند بودند و اکنون در بیکاری بهسر میبرند نیز به تحصیل در بخش قابلگی روی آوردهاند.
مژده امین یکی از این دختران است که در حکومت پیشین کارمند بوده اما حالا در بخش قابلگی مصروف تحصیل است.
او میگوید: “ قبلن کار میکردم بعد از اینکه امارت اسلامی دستور توقف کار زنان را صادر کرد به بخش صحت آمدم بخاطریکه بتوانم کار کنم در آیندههای نزدیک و امیدوارم اجازهی تحصیل در این بخش از ما گرفته نشود.”
از سوی هم مسوولان انستتیوتهای صحی در هرات میگویند بیشتر پنجاه درصد شمار دانشجویان رشتههای قابلگی افزایش یافته است.
مسوول یک انستتیوت صحی که نخواست نامش در گزارش گرفته شود میگوید که تعداد دانشجویان این بخش از حدود ۵۰ یا ۶۰ تن در هر ترم به ۳۰۰ تا ۴۰۰ تن رسیده است.
وی گفت که: “با وضع محدویت ها از سوی حکومت تعداد دانشجویان ما بیشتر شده، صنفهای ما طبق اصول اسلامی و آنچه مد نظر دولت است به فعالیت ادامه میدهد و جای مسرت است که حکومت در این بخش برای خانمها اجازهی ادامه تحصیل را داده است چون نظر به درک نیاز جامعه، وجود قابلههای زن در کشور حتمی و ضروری است.”
حلیمه بینش (نام مستعار) متخصص زنان و زایمان میگوید که تحصیل زنان در بخش بهداشت امر لازم و ضروری است و از طالبان میخواهد زمینهی تحصیل در این بخش را بیشتر از اکنون مساعد سازند.
“خواست مه به عنوان یک متخصص زنان و زایمان این است که جلو تحصیل دختران در بخش صحت گرفته نشود، چون فکر میکنم بخش صحت بسیار جدا از سیاست و تمام بخش ها است و جامعه به داکتران زن نیاز مبرم دارد.”
هرچند محدودیتهای طالبان حداقل شمار علاقمندان در بخش قابلگی را بیشتر کرده، اما هنوز هم در عرصه خدمات بهداشتی برای زنان در افغانستان کمبود زیادی وجود دارد.
این درحالیست که در پی حاکمیت مجدد طالبان بر افغانستان، محدودیتهای زیادی بر تحصیل و کار دختران و زنان وضع شده است. بستن مکتبهای متوسطه، لیسه و دانشگاهها به روی دختران و زنان و منع کار زنان در موسسات خارجی از جمله این محدودیتها هستند.
