سینما؛ تجربه، شغل و عشق است

نقش زنان در تئاتر و سینمای کشور در این اواخر پررنگ شده است، این که این حضور چقدر می‌تواند سبب تشویق دیگر زنان به اشتراک در عرصه‌های متفاوت اجتماعی و هنری شود، به اضافه‌ی برخی پرسش‌های دیگر، پرسشی است که از فرزانه نوابی بازیگر سینمای افغانستان جویا شدم، وی برنده‌ی بهترین بازیگر جشنواره‌ی سارک در نقش مینه در فلم (مینه‌ی سرگردان) است.

پرسش: برای معلومات بیشتر مخاطبان ما از فرزانه نوابی می‌خواهیم خودش را برای مخاطبان معرفی کند؟

پاسخ: فرزانه نوابی استم، در یک خانواده‌ی روشن‌فکر و هنرمند به دنیا آمدم ۱۶ سال سن دارم و از هفت سالگی روی به هنر سینما آوردم، این اتفاق به اصرار پدر و مادرم افتاد، اما سپس خودم نیز علاقه‌مند بازیگری در سینما شدم.

پرسش: چه شد که کار سینما را در افغانستان انتخاب کردید و چی زمانی این تصمیم را گرفتید؟

پاسخ: سینما و هنر یک بخش کاملا متفاوت است، من و فامیلم به این هنر خیلی علاقه داشتیم، به همین دلیل به این هنر روی آوردم، همیشه در تخیلات کودکانه‌ام تمثیل کردن و گویندگی در رسانه را پرورش می‌دادم و همین بود که توانستم به همه‌ی این‌ها برسم.

 سینما؛ در ابتدا برایم یک تجربه بود، سپس این تجربه شغل شد و این شغل عشق.

پرسش: آیا تحصیلات شما در رشته‌ی سینما و هنر است و یا فقط علاقه‌مندی‌تان به سینما باعث شد وارد عرصه‌ی سینما شوید؟

پاسخ: من صنف ۹ مکتب استم، در یکی از مکاتب شخصی کابل درس می‌خوانم، میشه گفت علاقه‌مندی یا افکار هنری که از کودکی در ذهنم بود، وادارم ساخت تا به سینما روی بیاورم.

پرسش: اولین فیلمی که در آن نقش داشتید، کدام فیلم بوده و پس از آن چه تغییراتی در زندگی شما آمد؟

پاسخ: کارهای من از چند برنامه‌ی کودک آغاز شد، که کمتر به چشم آمد، مثل باغ‌چه‌ی سم‌سم و سپس سریال بهشت خاموش؛ که در آن هم شناخته نشدم، اما اولین کارم که رسماً تغیراتی در زندگیم وارد کرد، «مینه‌ی سرگردان» بود، دختری 12 ساله که نان آور خانه است، پدرش معتاد؛ و او نگهبان پدرکلان مریض‌اش است.

فلم مینه یک فلم فیستیوالی بود که فرزانه‌ی کوچک را به سطح بین‌المللی معرفی کرد و پس از این فلم به برخی از کشورها دعوت شدم.

پرسش: شما قبل از کار در سینما در تبلیغات بازرگانی، در تلویزیون به عنوان گرداننده و گاهی هم به عنوان آوازخوان ظاهر شده اید، چه دلیلی باعث شده که حوزه‌ی کاری خود را تغییر دهید؟  و خود را در کدام یک از این حوزه‌ها راحت‌تر می‌بینید؟

پاسخ: من دنبال شهرت و تجارت از طریق چهره‌ام نیستم، موسیقی را یک سال پس از این که به سینما آمدم، شروع کردم، اما گردانندگی را از کودکی دوست داشتم، زمانی هم که اقدام کردم به بسیار خوبی پیش رفتم.

موسیقی و سینما؛ هر دو را دوست دارم، اما با موسیقی احساس راحتی بیشتری می‌کنم، صدای آرام گیتار برایم آرامش می‌دهد.

پرسش: چقدر مبارزه کردید تا در عرصه‌ی سینما فعالیت کنید و چقدر زنانی که وارد کار سینما می‌شوند به مشکلات روبرو اند؟

پاسخ: پدر، مادر، خواهر و برادرم؛ همه هنرپیشه اند و در بخش سینما کار می‌کنند به همین دلیل با خانواده ام مشکلی نداشتم اما فامیل‌های دور زیاد بد میگویند، چون تصویر بدی از سینماگری در ذهن مردم جا افتاده و برخی از موارد هم از دخترانی که به سینما روی آورده اند سو استفاده شده اند، به همین دلیل دیدگاه خوبی نسبت به زنان هنرمند وجود ندارد و زنانی که در عرصه‌ی هنر کار می‌کنند، خون دل می‌خورند، من هم گاهی از قضاوت‌های مردم ناراحت می‌شوم، اما همین که می‌بینم، این قدر هستم که در مورد من فکر می‌کنند، باز آرام می‌شوم و به کارم ادامه می‌دهم.

اما باز هم سو استفاده از چهره، مشکلات مالی، مشکلات فامیلی، قضاوت‌های بی‌جای برخی افراد، از مشکلاتی است که زنان هنر پیشه از آن رنج می‌برند، زنانی هم هستند که به نام سینما مورد سو استفاده قرار گرفتند و روز به روز بیشتر غرق می‌شوند.

پرسش: چه فکر می‌کنید، چقدر اذهان عمومی در مورد کار زنان در عرصه‌های مانند سینما و رسانه‌ها تغییر کرده و چقدر جامعه این افراد را پذیرفته است؟

پاسخ: فکر می‌کنم عده‌یی از مردم به این باور رسیدند که زن هم حقوق انسانی دارد، اما عده‌یی هم هستند که هنوز ذهن شان باز نشده، بدون شک این وظیفه‌ی ماست که مبارزه کنیم و آن‌ها را بفهمانیم، تا شاهد افغانستانی عاری از تبعیض‌ جنسیتی، باورهای خرافی و پوچ باشیم.

پرسش: چه کاری را در حوزه زنان می‌خواهید انجام دهید که فکر می‌کنید باید از طریق سینما و هنر فیلم‌سازی وارد کار شد؟

پاسخ: به نظر من برای حل مشکلات موجود، باید زنان و مردان جدا از مسایل جنسی و جنسیتی؛ با هم و در کنار هم، انسان‌گونه زندگی کنند و این راهی است که ما را برای رسیدن به یک زندگی ایده‌آل کمک می‌کند.

من می‌خواهم از طریق سینما برای زنان و مردان پیام آور صلح باشم و از طریق موسیقی درد مردم جامعه را انعکاس دهم.

پرسش: چقدر امیدوارید تا با پیش‌قدم شدن شما و دیگر خانم‌های همکارتان در عرصه‌های متفاوت، تغییرات مثبت در ذهن و رفتار مردم نسبت به مشارکت زنان در اجتماع، ایجاد شود؟

پاسخ: من به این باورم که امروزه در افغانستان بیش از حد شعار زن، زن؛ سر داده اند، به گونه‌یی که مرد را منحیث یک انسان فراموش کردند، در صورتی که می‌توانیم با اشتراک زنان و مردان با هم یک آینده‌ی بهتر بسازیم. همان‌گونه که بدون زن نیم پیکر جامعه فلج است، بدون مرد نیز چنین است.

زنان اگر بخواهند ، می‌توانند تغییرات زیادی را در جامعه به وجود بیاورند، می‌توانند در مقابل خشونت‌ها مبارزه کنند و برای رسیدن به اهداف والای هم‌نوعان شان برای یک دیگر پل بسازند.

می‌دانم که من و هم‌مسلکانم در این عصر قربانی استیم، اما کاری می‌کنیم که شرایط برای دختران نسل‌های بعدی آماده شود و همین است که برایم آرامش می‌بخشد.

فلم مینه‌ی سرگردان با بازیگری فرزانه نوابی در نقش اول، به کارگردانی یوسف بره‌کی بارها در سینماهای جهان به نمایش گذاشته شد و موفق به دریافت جوایز متعددی در جشنواره‌های متفاوت شد.

ترتیب: سیمین صدف