زنان معترض: نه به طالب، نه به جهل

تعداد از زنان معترض، می‌گویند که زنان در زندان‌های طالبان شکنجه‌ی جسمی و روحی می‌شوند. آنان این عمل‌کرد و رفتار طالبان را نقض حقوق آزادی عنوان کرده و از جهان می‌خواهند که در مقابل این خشونت طالبان نباید خاموش باشد. 

گروهی از زنان با برپای اعتراضی در مکان سربسته و نامعلومی، بار دیگر خواستار آزادی زنان معترض از زندان‌های طالبان شدند. 

این بانوان معترض هم‌چنان می‌گویند که حذف زنان از جامعه به معنای حذف انسان و انسانیت است.  

طالبان پس از به دست‌گرفتن قدرت در افغانستان، محدودیت‌های شدیدی بر زنان و دختران وضع کرده‌اند. براساس گزارش‌ سازمان ملل طالبان بیش از 50 فرمان محدود کننده بر زنان و دختران وضع کرده  اند. 

این نگرانی از وضعیت زنان در بند طالبان در حالی مطرح می‌شود که چندی پیش شماری از فعالان حقوق زن و زنان معترض گفته بودند که ژولیا پارسی پس از شکنجه‌ی طالبان به شفاخانه منتقل شده است. 

طالبان مخلفان خود را بازداشت و زندانی می‌کنند. پریسا آزاده، ژولیا پارسی، ندا پروانی و منیژه صدیقی از زنان‌های معترض در زندان‌های طالبان استند. 

هیدربار مسوول دیدبان حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز گفته بود که زنان بیش‌تری در زندان‌های طالبان استند. 

ذبیح الله مجاهد سخنگوی طالبان گفته بود که زندانی و بازداشت کسی به معنای خاموشی صدای کسی نیست. 

وی این بازداشت‌ها را به‌منظور امنیت عامه و عدم عملی‌سازی دسیسه‌های خارجی‌ها عنوان کرده است.