استراتیژی ملی مبارزه با خشونت در برابر زنان عملی می شود

در خبرنامه‌یی که از سوی وزارت امور زنان،  آمده است که این اقدام در راستای دسترسی بیشتر زنان به خدمات حمایتی و خاتمه بخشیدن به مصوونیت از مجازات عاملین خشونت علیه زنان، کمک می‌کند.

گفته شده است که آغاز روند اجرای این استراتيژی، بخشی از فعالیت های ۱۶ روزۀ محو خشونت علیه زنان می باشد که ۱۰ روز قبل روی دست گرفته شده است.

قانون منع خشونت علیه زنان، هفت سال قبل ازسوی رئیس جمهور وقت توشیح شد، که در آن ۲۲ نوع خشونت از قبیل ازدواج زیر سن، ازدواج اجباری، مجبور نمودن به خود کشی، تجاوزجنسی و لت وکوب جرم پنداشته شده است.

این قانون روی نقش و مسوولیت‌های دولت در حمایت از زنان و تحت پیگرد قراردادن عاملین خشونت، موظف دانستن پولیس در ثبت قضایای خشونت علیه زنان و محاکم ودادستان‌ها به خاطر در اولویت قراردادن روند رسیدگی به قضایای خشونت علیه زنان، تاکید کرده است.

در این خبرنامه گفته شده است که در افغانستان، زنان و دختران به شکل گسترده یی با خشونت در محیط عامه و خصوصی روبرو هستند؛ بخشی از دختران از رفتن به مکتب محروم هستند  و زنان کمتر به خدمات صحی مورد نیاز شان دسترسی دارند.

دلبر نظری وزیر امور زنان گفت که استراتیژی و برنامه عمل ملی مبارزه با خشونت علیه زنان، راهکار بهبود هماهنگی و نظارت به منظور دادخواهی و ایجاد محیط عاری از خشونت را تقویت می بخشد.

به گفته وی، افغانستان پیشرفت‌های قابل ملاحظه‌یی در عرصه مبارزه با خشونت علیه زنان داشته است؛ اما این پیشرفت‌ها به هیچ وجه کافی نیست و استراتیژی و برنامه عمل ملی، می‌تواند قدم‌های ارزنده‌یی برای اطمینان از تطبیق قانون منع خشونت علیه زنان باشد.

گفته شده است که استراتيژی و برنامه عمل ملی برای رسیدگی به نگرانی‌های موجود در مورد عدم دسترسی زنان به خدمات با کیفیت، مصوونیت در حالت اضطرار، امنیت، مسائل قضایی و صحی، طولانی بودن فرایند محاکمه، پرچالش بودن دریافت شواهد طب عدلی و ضرورت ابتکارهای پیشگیرانه در این زمینه روی دست گرفته شده است و اداره ملل متحد برای زنان، از توسعه آن حمایت تخینکی و مالی می کند.

الزیرا ساگینبائوا  نماینده اداره ملل متحد برای زنان گفت: “در سراسر جهان زنانی هستند که مورد خشونت قرار گرفته و بطور مضاعف قربانی می شوند – در مرحله اول، زمانی که آنها مورد خشونت قرار می‌گیرند؛ و در مرحله دوم زمانی که از دسترسی به خدمات و عدالت محروم می‌مانند.”

خانم ساگینبائوا افزود: “به همین دلیل این استراتيژی و برنامه عمل بسیار مهم است؛ زیرا همانند یک خط سیر روشن، تطبیق قانون منع خشونت را به عنوان یک ابزار مؤثر در ایجاد یک افغانستان عاری از خشونت علیه زنان، تضمین می‌کنند.”