برگزاری نشستی به هدف بررسی ‘آسیب پذیری زنان افغانستانی’ از سوی شورای اتلانتیک

لیدا بارز

شماری از فعالان حقوق زن به‌شمول هیدر بار، معاون بخش دیده‌بان حقوق بشر به همکاری شورای اتلانتیک، قرار است نشستی را به هدف بررسی آسیب پذیری زنان زیر سلطه‌ی طالبان، برگزار کنند. 

شورای اتلانتیک که در جنوب آسیا فعالیت دارد، با نشر خبرنامه‌ای گفته است که قرار است این نشست با حضور جمعی از فعالان حقوق زن افغانستانی و برخی دیگر از مدافعان حقوق بشر زن به تاریخ ۸ اپریل، به‌صورت آنلاین برگزار شود. 

در خبرنامه‌ای منتشر شده از زنان در سراسر جهان دعوت شده است تا به هدف «آپارتاید جنسیتی»، تمرکز بر آسیب‌پذیری و تبعیض چندلایه‌‌ای که زنان افغانستانی، به‌ویژه زنان هزاره تحت حاکمیت طالبان با آن روبه‌رو هستند، در این نشست حضور یابند. 

فرخنده اکبری، فعال حقوق زن با استقبال از برگزاری این نشست در برگه‌ی اکس خود نگاشته است: «دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است. آسیب‌پذیری‌های متقاطع که زنان هزاره تحت آپارتاید جنسیتی طالبان با آن مواجه هستند، هم‌چنین موضوعی حساس برای بحث است. هر روز زنان و دختران جوان هزاره توسط طالبان، دست‌گیر و به خشونت تنبیه می‌شوند.»

گفتنی‌ست که جنگ‌جویان طالبان روز چهارشنبه، ۸ حمل، با هجوم به خانه‌ی در خیابان “معرفت” در دشت برچی کابل سه خواهر به نام‌های آزاده رضایی، نادیه رضایی، الهه رضایی را همراه با برادرشان با خود بردند. 

از سوی هم منیژه صدیقی از زنان معترض از ماه اکتبر سال گذشته‌ی میلادی تاکنون در زندان طالبان به‌سر می‌برد. 

در پیوند به دست‌گیری‌ها اخیر زنان توسط طالبان، میترا مهران یکی دیگر از فعالان حقوق زن در صحفه‌ی کاربری اکس خود نوشته است: «آنان هزاره هستند. در غرب کابل بودند؛ جایی‌که بیش‌تر دست‌گیری‌ها در آنجا اتفاق می افتد و بعداً در خیرخانه رخ داد. ما باید در مورد جنایات بحث کنیم. این به ما کمک می‌کند تا لایه‌های پیچیده‌ای خشونت را درک کنیم و روی‌کرد جامع‌تری را برای رسیدگی به موضوع افغانستان تضمین می‌کند.»

به گفته‌ی کارشناسان سازمان ملل و گروه‌های حقوق بین‌الملل، ظلم نهادینه شده توسط طالبان بر زنان، طیف گسترده‌ای از حقوق اساسی را نقض می‌کند و ممکن است به‌عنوان جنایت علیه بشریت، آزار و اذیت جنسیتی و آپارتاید جنسیتی باشد. 

با این حال، اصطلاح آپارتاید جنسیتی هنوز به‌طور رسمی تحت قوانین بین‌المللی تدوین نشده است و باعث می‌شود که یک شکاف قانونی برای پاسخ‌گو نگه داشتن طالبان در قبال سرکوب نهادینه‌شده‌ای مبتنی بر جنسیت آن‌ها، ایجاد شود. 

شماری دیگر از فعالان حقوق بشر، کارزاری را برای به‌رسمیت شناسی خشونت مبتنی بر جنسیت راه‌اندازی کرده‌اند. کمپین پایان دادن به  آپارتاید جنسیتی از جامعه‌ی بین‌المللی می‌خواهد که تعریف حقوقی آپارتاید را گسترش دهد و جنایت آپارتاید جنسیتی را در معاهده‌ای جنایات بالقوه علیه بشریت که در حال حاضر توسط کمیته‌ی ششم مجمع عمومی سازمان ملل نیز در حال بررسی است، تدوین کند.

طالبان، متهم به صدور ۸۵ فرمان محدود کننده در برابر زنان است. کارشناسان بین‌المللی این رفتار طالبان را جنایت علیه بشریت و حذف نیمی از جمعیت جامعه می‌دانند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا