فقر و تنگ‌دستی، پدیده‌ای است که از زمانه‌های دور با زندگی اکثریت مردم افغانستان، عجین بوده است. در ۲۰ کیلومتری شمال هرات،زنانی زندگی می‌کنند، که دغدغه‌ شب و روز شان لقمه‌ نانی برای کودکان گرسنهشان است.
می‌گویند، زنان شهرستان‌ها، محروم‌ترین قشر جامعه‌ هستند.
روستای مجغندک در ۲۰ کیلومتری شمال هرات در شهرستان کرخ موقعیت دارد و یکی از مناطق مشهور تفریحی در هرات است.
سایره یکی از صدها زنی است که در مجغندک، از بام تا شام به دنبال لقمه نانی سرگردان است.
او اکنون چهل سال دارد می‌گوید، بیست سال داشت که شوهرش از دنیا رفت و تک فرزندش بیماری قلبی دارد و نمی‌تواند کار کند.
سایره مجبور است که با کارگری در خانه‌ها مصارف خانواده شش نفری فرزندش را بپردازد.
می‌گوید، با آن‌که به لحاظ اقتصادی، محروم‌ترین زن در دهکده‌اش است، اما تاکنون هیچ کمکی برایش نشده است.
سایره‌های زیادی در شهرستان کرخ هستند که با آسایش بیگانه‌اند. نفیسه یکی دیکر از این زنان است.
روز‌های نفیسه با سبزی چیدن از زمین‌ها شام می‌شود.
می‌گوید، روزانه حدود دو تا سه پلاستیک سبزی می‌چیند و هر پلاستیک را به ده افغانی می‌فروشد.
نفیسه نیز کس‌وکوی ندارد.
او می‌فزاید، برای ادامه‌ی زندگی نیاز به لقمه‌ نانی دارد که باید برای بدست آوردنش تلاش کند.
در گوشه‌ و کنار این روستا‌ها زنانی نفس می‌کشند که مشکلات اقتصادی امان شان را بریده.
عارفه نیز باشنده‌ روستای مجغندک شهرستان کرخ است.
او نیز چون سایر زنان این روستا، از بی‌مهری حکومت شکایت دارد.
می‌گوید، نهاد‌های حامی زنان، هیچ توجه‌یی به زنان در روستاها ندارند.
این در حالیست که پس از کنترول طالبان بر افغانستان، براساس آمار ارایه شده از سوی برنامه جهانی غذایی سازمان ملل (WFP نیمیاز جمعیت افغانستان با بحران گرسنه‌گی روبرو اند.

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail