مسئولان اداره‌ی امور زنان ولایت دایکندی می‌گویند که فرار دختران از  خانه به قصد ازدواج در این ولایت به یک عرف بدل شده است. آنان می‌گویند پرونده‌های فرار دختران در این ولایت به حدی زیاد است که این اداره قادر به ثبت آن نیست.

بینظیر جعفری، رئیس اداره‌ی امور زنان دایکندی می‌گوید که در شش ماه پسین، سه پرونده فرار از منزل به گونه‌ی رسمی در این اداره ثبت شده است.

وی می‌افزاید: «ما قضایای را ثبت می‌کنیم که جنجالی باشد و خانواده‌ها مورد تهدید قرار گرفته باشند در غیر آن فرار به گونه‌ی عادی بی‌نهایت زیاد است و روزانه چندین قضیه اتفاق می‌افتد.»

ازدواج‌های اجباری و زیرسن، فقر و رسم‌ و رواج‌های پر هزینه برای ازدواج، عوامل عمده‌ی فرار دختران  از خانه در ولایت دایکندی خوانده می‌شود.

اداره‌ی امور زنان دایکندی، می‌افزاید افزایش فرار دختران، سبب افزایش خشونت‌ها، باج‌گیری و زندانی شدن دختران در دایکندی شده است.

سمیه، به دلیل بدرفتاری پدرش سه سال پیش از خانه فرار کرد. می‌گوید پدرش با او رفتار مناسبی نداشت و همواره او را لت‌وکوب می‌کرد.

«برای این‌که از دست ظلم وستم پدرم خلاص شوم فرار کردم، گرچه فعلاً هم زندگی خوبی ندارم.»

سرنوشت دخترانی که در دایکندی از خانه فرار می‌کنند، تقریباً یکسان و شبیه به هم است.

لطیفه( نام مستعار) دانش‌آموز صنف یازدهم مکتب بود که از خانه فرار کرد.

می‌گوید که خانواده‌اش مخالف ازدواج وی با پسری که دوست داشت، بودند.

«به علاوه خانواده خودم، خانواده شوهرم هم راضی به ازدواج ما نبودند و همین مخالف‌ها سبب شد که از شوهرم طلاق بگیرم.»

افزایش فرار دختران از خانه، نگرانی فعالان حقوق زن در دایکندی را برانگیخته است.

مرضیه همدرد، فعال حقوق زن وضعیت دختران در شهرستان‌های دایکندی را ناگوار و نگران‌کننده می‌خواند.

این فعال حقوق زن می‌گوید، دختران در بیشتر از شهرستان‌ها، از حقوق ابتدایی شان محروم هستند.

وی می‌افزاید، براساس عرف و سنت‌های ناپسند، شمار زیادی از خانواده‌ها به دختران شان اجازه رفتن به مکتب را نمی‌دهند.

به باور خانم همدرد،  نیاز است تا حکومت و نهادهای حامی زنان به بهبود وضعیت دختران توجه کنند در غیر آن، تداوم این وضعیت، فاجعه‌ای را در پی خواهد داشت.

گزارشگر: زلیخا احمدی

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwitterredditpinterestlinkedinmail