ممانعت از تحصیل،‌ ازدوج‌های اجباری، ازدواج‌های زیرسن، خشونت‌های خانواده‌گی، عدم آگاهی زنان حقوق شان، عرف‌وعنعنات ناپسند، عدم دسترسی به نهادهای عدلی و قضایی از جمله چالش‌های عمده‌ی زنان در ولایت کندز است، خبرگزاری بانوان افغانستان، برای بحث بیشتر روی وضعیت زنان این ولایت، با مرضیه رستمی، مسوول شبکه‌ زنان افغان در کندز گفت‌وگویی را ترتیب داده است که در ادامه می‌خوانید.

معرفی؟

پاسخ: مرضیه رستمی هستم، در سال ۱۳۶۴ه.ش متولد شدم. تحصیلات‌ام را در رشته‌ی شرعیات به پایان رساندم و اکنون به عنوان مسوول شبکه‌ی زنان افغان فعالیت دارم.

پرسش: فعالیت‌های تان از چی زمانی آغاز کرده‌اید؟

پاسخ: پیشنه‌ی فعالیت‌هایم به سال ۲۰۰۴ برمی‌گردد، آغاز فعالیت‌هایم با کار در اداره‌های مختلف دولتی همراه بود و مدام تلاشم این بوده که برای همنوعان خود زمینه‌ی تحصیل و فعالیت را فراهم کنم.

پرسش: به عنوان مسوول شبکه زنان افغان در کندز، تا کنون چه فعالیت‌هایی داشته اید؟

پاسخ: کندز نیز چون سایر ولایت‌ها، مشکلات به خصوص خود را دارد و ما در شبکه زنان افغان همواره در تلاش حل این مشکلات بوده‌ایم، از مدت‌ها به این طرف به تقویت مشارکت زنان در اجتماع واداره‌های دولتی، دادخواهی جهت رسیدگی به قضایای خشونت علیه زنان، حل مشکلات تحصیلی دختران و فراهم کردن زمینه کار برای زنان کوشش کردیم.

پرسش: گفتید سال‌ها برای زنان کندز کار کردید،‌ از نظر شما عمده‌ترین مشکلات زنان در کندز چیست؟

پاسخ: متاسفانه عمد‌ه‌ترین مشکلات زنان کندز ممانعت دختران از تحصیل،‌ ازدواج‌های اجباری، ازدواج‌های زیرسن، خشونت‌های خانواد‌گی، عدم آگاهی زنان از حقوق شان، عرف‌وعنعنات ناپسند، عدم دسترسی زنان به نهادهای عدلی و قضایی، حضور کم‌رنگ زنان در اداره‌های دولتی ونداشتن مصوونیت در ادارات دولتی است.

پرسش: پیش‌تر در رابطه به عدم دسترسی زنان به عدالت گفتید، از دید شما چرا زنان در کندز به نهادهای عدلی و قضایی دسترسی ندارند؟

پاسخ: زنانی که در مرکز این ولایت هستند تا حدودی به نهادهای عدلی و قضایی دسترسی دارند، اما متاسفانه زنانی که در شهرستان‌های دوردست و شهرستان‌هایی که در دست طالبان است زندگی می‌کنند به نهادهای عدلی و قضایی دسترسی ندارند.

و حتی در موارد اندک شماری از زنانی که مورد خشونت‌های‌ شدید قرار می‌گیرند و می‌خواهند شکایتی را درج کنند بازهم به قضیه آنان به گونه‌ی درست رسیدگی نمی‌شود و همه‌ی این موضوعات سبب شده است تا زنان در کندز همواره مورد خشونت‌های پنهان قرار بگیرند و بازهم خاموشی اختیار کنند.

در کنار این‌ها عدم رسیدگی عادلانه به قضایای خشونت علیه زنان نیز سبب شده تا زنان اعتماد شان را نسبت به نهادهای عدلی وقضایی از دست دهند و ترجیه دهند که شکایتی را درج نکنند.

پرسش: پیش‌تر به ممانعت دختران از تحصیل اشاره کردید در این مورد بیشتر بگویید؟

پاسخ: آموزش در کندز ارتباط مستقیم با امنیت دارد و متاسفانه از میان ۹ ولسوالی در  کندز ۳ ولسوالی ناامن است و همین موضوع سبب شده تا دختران در آن ولسوالی‌ها از رفتن به مکتب محروم بمانند.

کندز از جمله ولایت‌هایی است که همواره در خطر سقوط قرار داشته و همین موضوع تاثیر منفی روی همه‌ی مسایل در این ولایت داشته است.

پرسش: از حضور کم‌رنگ زنان در اداره‌های دولتی یاد کردید، زنان چقدر در اداره‌های دولتی این ولایت فعالیت دارند؟

پاسخ: مطابق به قانون زنان حق ۳۰ درصدی در اداره‌های دولتی دارند، اما در کندز زنان نتوانسته این فیصدی را تکمیل کند، گرچه زنان در معارف حضور پر رنگی دارند اما با آن‌هم حضور کم‌رنگ آنان در بیشتر ادارات دولتی احساس می‌شود. در حال حاضر دراین ولایت فقط دو زن در بست کلیدی است است و درکل زنان در ادارات دولتی حضور کم‌رنگ دارند.

در کنار همه‌ی این‌ها ناامنی و عرف وعنعنات ناپسند نیز عامل حضور کم‌رنگ زنان در ادارات دولتی عنوان می‌شود.

مصاحبه کننده:

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail