ملکه رسولی کارمند بخش اطفال دفتر ساحوی کمیسیون مستقل حقوق بشر در هرات است، وی تجربه‌ی بیش از ۲۰ سال در بخش فعالیت‌های حقوق‌بشری، مدنی و بخش زنان دارد. در بخش معرفی زنان قهرمان این‌ هفته‌ی خبرگزاری بانوان افغانستان، ملکه رسولی را به معرفی می‌گیریم.
ملکه رسولی، در سال ۱۳۶۰ از لیسه‌ی سوریای کابل فارغ شد و در سال ۱۹۸۵ از دیپارتمنت ریاضیات دانشگاه کابل سند دانش‌آموختگی به دست آورد.
وی هم‌چنان دانش‌آموخته‌ی دیپارتمنت قضایی-سارنوالی مووسسه‌ی عالی الغیاث است. او در طول ۱۲ سال در لیسه‌های رابعه‌ی بلخی و محمود طرزی در شهر کابل از ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۶ به عنوان آموزگار کار کرده است. وی هم‌چنان برنامه‌ی یک‌ساله‌ی روش‌های تدریس را در سال ۲۰۰۳ فرا گرفت و عضو گروه مادران صلح در ولایت هرات است.
خانم رسولی در طول دوره‌ی کاری خود، آموزگار بخش تعلیم و تربیه برای کودکان هم از دختر و پسر بوده است و در بخش هماهنگی جلسات میتودیک برای آموزش کودکان دختر با دفتر یونیسف هرات در زمان حاکمیت طالبان برای مدت ۶ سال کار کرده است.
ملکه رسولی، بنیان‌گزار شلتر، نخستین “سرپناه” برای زنان رد مرزی از کشور ایران در داخل هرات است. او هم‌چنان هماهنگ‌کننده‌ی شلتر برای زنان و کودکان رد مرزی از ایران و پاکستان با بخش نگه‌داری دفتر ساحوی یونسیار هرات برای مدت سه سال بود.
او همچنان در تشکیل شوراهای زنان و ایجاد کورس‌های آموزشی برای زنان در قریه‌های دوردست از مرکز هماهنگی برنامه‌ی انکشافی “ان، اس، پی” و رشد حرفه‌ها برای خودکفایی زنان روستایی فعالیت داشته است.
خانم رسولی، در بخش‌ برنامه‌های کودکان در دفتر ساحوی کمیسیون مستقل حقوق بشر هرات از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۹ وظیفه اجرا کرده است.
او تجربه‌ی دادخواهی برای رعایت جندر و اعاده‌ی حقوق زنان در سطح ولایت هرات و چهار ولایت( فراه، نیمروز، غور و بادغیس) در قضایای حقوقی و آگاهی‌دهی برای اقشار مختلف جامعه، به شمول عالمان دین و ایجاد شغل برای زنان جوان هم از فارغان دانشگاه‌ها و زنان نان‌آور بیسواد، از آدرس اتحادیه‌ی زنان شاغل دارد.
وی هم‌چنان در بخش‌های توان‌مندسازی زنان، میانجی‌گری، سازمان‌دهی اجتماعی، ارتقای ظرفیت زنان، مردانگی مثبت و جندر در کابل، هرات و اسلام‌آباد و تدویر برنامه‌های آموزشی در راستای قانون منع خشونت، قطع‌نامه ۱۳۲۵، برای زنان و مردان شامل کارمندان مووسسه‌های دولتی و غیردولتیMTT , کار کرده است.
خانم رسولی در برنامه‌های دادخواهی برای رسیدگی به مشکلات کودکان در سطح نهادهای دولتی و غیردولتی به شمول یونسف و یونسیار در کابل و هرات اشتراک کرده است و در پنل‌ها و برنامه‌های حقوق سیاسی زنان در پروسه‌ی صلح در کابل و هرات اشتراک کرده است.
شامل شدن حدود ۲۵۰ دختر از غرب شهرستان انجیل در صنف‌های مختلف مکتب‌های دولتی در سال ۲۰۰۱ را می‌توان از دستاوردهای او شمرد.
او در طول مبارزات ۲۵ ساله‌ی خود چالش‌هایی را نیز تجربه کرده است. به دلیل حمایت از زنان متضرر یا در معرض خشونت؛ و معرفی آن‌ها در مکان امن و دادخواهی در قضیایای خشونت‌های خانوادگی در هرات و هم‌چنان دفاع در حضور محکمه‌ی خانوادگی از قضایای خشونت علیه زنان و دختران در شلتر ندای زن در بادغیس، از سوی طالبان مورد تهدید تلفنی و کتبی قرار گرفت که مجبور شد برای مدتی خانه شخصی خود را ترک کند.

تهیه کننده: سیمین صدف

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail