ده سال است که پنبه نخ می‌کند تا دست روزگار رشته‌های زندگی او را پنبه نکند. دوبکس روی هم در گوشه‌یی از خانه، مکانی است که فاطمه هشت تا ۹ ساعت در روز را روی آن مصروف نخ‌ریسی است، ارتفاع زیاد او از زمین، سرعت نخ‌رشتن او را بیشتر می‌کند.

فاطمه‌ی ۷۰ ساله یک دهه از عمرش را با پنبه و نخ سر و کار داشته است.

فاطمه بابت کلنجار رفتن با نخ و پنبه، در هر ماه فقط ۵۰۰ افغانی درآمد دارد. هر چند به گفته‌ی او این درآمد کافی نیست، اما می‌تواند با آن مخارج مداوای خود و دختر مریض‌اش را بپردازد.

«درامدم خو بری خود و دختر خود دوا می‌گیرم».

معصومه‌ی سی‌ساله، به دلیل عقب‌ماندگی ذهنی، زندگی مادرش را دشوارتر ساخته است.

فاطمه می‌گوید؛ دخترش از دو و نیم سالگی وضعیت صحی خوبی ندارد و چون در زمان کودکی اش، پول کافی برای تداوی او نداشت، از سلامتی جسمی و فکری محروم ماند.

دختر فاطمه در “کوهستان” سلامتی اش را از دست داده و به دلیل نبود امکانات و پول کافی، مداوا نشده است.

فاطمه یک پسر نیز دارد که با کارگری سعی در تامین مخارج خانواده اش دارد. فقر اقتصادی سبب شده تا فاطمه در این مدت ده سال با پاک کردن موی بز و گاهی نیز با رشتن نخ، روزگار بگذراند.

فاطمه از هر چهار کیلو پنبه‌، یک “دستی” نخ تولید می‌کند که بابت آن ۱۸۰ افغانی به دست می‌آورد.

با این که فاطمه به گفته‌ی خودش روی خوش زندگی را ندیده است اما برای زنده ماندن فرزندان‌اش تلاش می‌کند.

گزارشگر: سیمین صدف

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail