یازده سال پیش با ایجاد پرده‌سرای، در یکی از منطقه‌های هرات، تصمیم گرفت تا در کنار شوهر، او نیز نان‌آور خانه باشد؛ از آغاز، تا یکی دو سال پیش کارش پیشرفت خوبی داشت؛ اما این روز‌ها نبود بازار فروش، سبب شده تا معصومه دروازۀ پرده‌سرایش را برای همیشه ببندد. او می‌گوید، دوست ندارد کارش متوقف و خانه‌نشین شود.

معصومه باقری، یازده سال است که تجارت کوچکی را از طریق تولید و فروش پرده در منطقه‌ی حاجی عباس، در غرب ولایت هرات، ایجاد کرده است، اما این روز‌ها نبود بازار فروش او را آشفته و پریشان کرده است.

او که سال‌هاست این حرفه را پیش می‌برد، می‌گوید، تا دو سال پیش یگانه مرکز تولید پرده در منطقه‌ی شان بود. کسب و کارش خوب و مفاد آن جوابگویی خانوادۀ شش نفره‌اش بود.

معصومه می‌گوید: «وقتی در اول دکان خوده باز کردم مردم دیدگاه‌های منفی داشتند و می‌گفتند، زن را چه به کار بیرون زن باید در خانه باشد و بچه‌داری کند.»

او در ادامه می‌افزاید، ایجاد پرده‌سرای علاقه‌اش نه، بل نیازش برای کسب درامد بود؛ اما اکنون این شغل برایش به عشق و علاقه بدل شده است.

او همچنان می‌گوید؛ فروشات پرده‌های که وی تولید می‌کرد بازار فروش در داخل و حتا خارج داشت اما در سال‌های پسین بازار فروش مناسبی نه در داخل وجود دارد نه در خارج.

وی در ادامه می‌گوید: «خواستم از نهاد‌های حامی زنان این است که به زنان چون من کمک شود تا بازار فروش داشته باشیم. فرصت‌های ایجاد شود که زنان مجبور نشوند پس از سال‌ها فعالیت خانه‌نشین شوند.»

این در حالیست که مسوولان در اتاق تجارت وصنایع زنان هرات می‌گویند، آ‌ن‌ها برنامه‌ای که بتواند در راستای ایجاد بازار فروش به زنان تجارت‌پیشه کمک کند روی دست ندارند.

لینا شفق، معاون اتاق تجارت و صنایع زنان هرات در رابطه می‌گوید: «زنان تجارت‌پیشه با عضویت در اتاق تجارت و صنایع زنان می‌توانند از پروگرام‌های آموزشی استفاده کنند تا بتوانند تجارت شان را بهبود بخشند.»

گزارشگر: عارفه مهدوی

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail