آزار و اذیت‌های خیابانی، به تمسخر گرفتن لهجه و پوشش، چالش‌های برخی از دانشجویان دختر است که از دیگر ولایات برای ادامۀ تحصیل به ولایت هرات آمده‌اند.

شماری از دخترانی که از ولایات مختلف افغانستان در ولایت هرات مصروف تحصیل هستند از برخورد برخی از افراد جامعه نسبت به پوشش و لهجه شان شکایت دارند.

فریبا احمدی که از ولایت دایکندی برای ادامۀ تحصیل به هرات آمده است می‌گوید؛ پوشش او مطابق به فرهنگ خود شان است زمانی‌که بدون چادر به شهر یا جای دیگر می‌رود، مورد آزار و اذیت از سوی برخی از افراد قرار می‌گیرد.

او در ادامه می‌افزاید: «بیرون که میروم چون چادر نمی‌پوشم متلک‌های زشتی برایم می‌گویند.»

این تنها فریبا نیست که از چنین مشکلات رنج می‌برد. دخترانی دیگری نیز چون فریبا آزار و اذیت‌ها و به سخره گرفتن لهجه و پوشش شان از سوی برخی افراد سبب مشکلات زیادی برای آنان شده است.

جمیله علی‌زاده، دانشجوی که از ولایت غزنی به هرات آمده است می‌گوید؛ روز‌های اول وقتی در صنف صحبت می‌کرد هم‌صنفیانش با خنده او را به تمسخر می‌گرفتند.

جمیله در ادامه می‌‌افزاید؛ بر علاوۀ آزار و اذیت های چشمی و لفظی، حتا طرز لباس پوشیدن‌اش مورد تمسخر قرار گرفته است او می‌گوید: «هم‌صنفیا‌نم می‌گویند تو با این لباس‌هایت آبروی صنف را بردی.»

این در حالیست که آزار و اذیت‌های کلامی و رفتاری و به سخره گرفتن پوشش این دانشجویان از سوی برخی از افراد، سبب شده است که آنان برخلاف میل شان مطابق به فرهنگ مردم هرات پوشش را شان تغییر دهند.

مبارکه محمدی، دانشجوی که از ولایت غزنی  به هرات آمده است می‌گوید؛ از زمانی‌که به هرات آمده مشکلات زیادی را متحمل شده است به همین دلیل برای رفع این چالش‌ها مجبور شده که مطابق به فرهنگ مردم هرات پوشش داشته باشد

او در ادامه می‌گوید: « چون به مشکل مواجه نشوم سعی می‌کنم مانند مردم هرات پوشش و رفتار داشته باشم.»

در همین حال تفاوت لهجه و پوشش این دانشجویان سبب مشکلاتی در برقراری ارتباط آنان با دیگر افراد نیز شده است.

ریحانه احمدی، دانشجوی که از ولایت مزارشریف به هرات آمده است می‌گوید: از ترس اینکه مبادا لهجه ونحوۀ صحبت کردنش مورد تمسخر قرار گیرد؛ تلاش می‌کند با دیگران ارتباطی نداشته باشد.

او در ادامه می‌افزاید: «به دلیل اینکه نمیتوانم با صنفی‌هایم ارتباط نزدیکی برقرار کنم از کارهایم همیشه عقب می‌مانم.»

با این حال از دیدگاه جامعه‌شناسی تفاوت‌های فرهنگی ارتباطات کم و نبود تبادلات فرهنگی سبب بروز چنین چالش‌های در جوامع مختلف می‌شود.

عصمت الله جعفری، جامعه‌شناس می‌گوید؛ تفاوت فرهنگی یک پدیدۀ اجتماعی ناشی از ارتباطات کم و تبادلات فرهنگی کم بین اجتماعات است.

او در ادامه می‌افزاید؛ امروزه در افغانستان ارتباطات میان قومی کمتر  واقوام مختلف بین یکدیگر ارتباطات کمتری دارند. نبود تبادله فرهنگی سبب شده است که وقتی افراد از یک ولایت به ولایت دیگری بروند؛ مردم ولایت میزبان فرهنگ خود شان را معیار قرار داده و راجع به فرهنگ آنان قضاوت می‌کنند.  فرهنگ خود را برتر٬ و فرهنگ جوامع دیگر را ایده ال نمی‌دانند.

به باورآقای جعفری، برای حل این معضل باید ارتباطات بین جوامع مختلف بیشتر شود. زمینه‌ی تبادله فرهنگی و شناخت فرهنگی مساعد شود تا اشخاص با شناخت فرهنگ‌های مختلف تفاوت آن را بپذیرند و تعصب فرهنگی از بین رود.

گزارشگر: فاطمه احمدی

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail