شماری از فعالان حقوق زن در افغانستان کارکردهای وزارت امور زنان را نقد می‌کنند، به باور آن‌ها وزارت امور زنان با ظرفیت‌سازی کارمندان خود و انجام کارهای بنیادی جهت بهبود وضعیت زنان در افغانستان می‌تواند نتیجه بهتری را به‌دست آورد.

بهار سهیلی فعال حقوق زن در مرکز، از کارکرد وزارت امور زنان ناراض است و فعالیت‌های این وزارت را ناکارا عنوان می‌کند.

به باور خانم سهیلی مقام‌ها در وزارت امور زنان بر اساس انتسابات سیاسی تعیین می‌گردند تا این زنان در مقابل قضایا خاموش و خنثی باشند؛ او می‌افزاید در طور هفده سالی که این وزارت تاسیس شده است کارکرد چشم‌گیری صورت نگرفته است و فعالیت‌هایی مانند تعیین بستۀ منع خشونت در برابر زنان از طرف شبکه زنان و فعالان حقوق زن بوده است و این وزارت در این بخش یک وسیله بوده است.

بهار سهیلی می‌گوید وزارت امور زنان در بخش قوانین مربوط زنان، صحت، تعلیم و تربیۀ زنان کارکردی نداشته است و آن‌ها به‌خاطر حفظ مقام خود در مقابل قضایای مربوط به زنان خاموش هستند و حتی در ولایات در عوض رسیدگی به مشکلات و شکایات زنان، آن‌ها نصیحت‌های مادرانه را انجام می‌دهند.

او می‌افزاید برای بهبو د وضعیت وزارت امور زنان، باید زنان آگاه دست به اعتراض بزنند و این تابو را کنار بگذارند که در قبال وزارت زنان خاموشی اختیار کنند.

سکینه حسینی، فعال حقوق زن در هرات به این باور است که در راس وزارت امور زنان فرد توان‌‎مند گماشته نشده است و مقام‌ها در این وزارت بر اساس موضوعات سیاسی تقسیم می‌شود.

خانم حسینی در این مورد می‌گوید که وزارت امور زنان خود را یک وزارت پالیسی ساز معرفی می‌کند، آن‌ها بگویند کدام پالسی‌ها را ایجاد کردند و آیا نظارت بر اجرای آن داشته اند یا خیر. از طرفی هم در این وزارت زنان بر اساس منافع مردم، جسورانه و مدبرانه عمل نمی‌کنند و بودیجه‌های مربوط را صرف مسایل جانبی می‌کنند.

او در ادامه می‌افزاید برای بهبود وضعیت وزارت امور زنان باید در راس آن فرد شایسته گماشته شود، همکاران در این وزارت باید افراد شایسته باشند، همچنان از فعالیت‌های وزارت امور زنان در این سال‌ها ارزیابی گسترده صورت گیرد که کدام فعالیت کارآمد است که باید وسعت داده شود و کدام فعالیت ناکارآمد است که باید کنار گذاشته شود و وزارت امور زنان در قسمت نظارت از تطبیق قوانین مربوط زنان در اداره‌های مختلف باید جدی عمل کند.

راضیه موسوی فعال حقوق زن از ولایت بلخ تا حدودی از کارکردهای این وزارت رضایت دارد اما به باور او نهادهای دولتی در افغانستان با کمبودی بودیجه روبرو هستند و وزارت امور زنان هم باید ارتباط بیشتری با ارگان‌های غیر دولتی برقرار کند تا بتواند کارآمد باشد.

پیشنهاد راضیه موسوی برای بهبود وضعیت امور زنان این است که دست از انجام فعالیت‌های پروژه‌ای با برگزاری محافل گزاف بردارند و این هزینه‌ها را صرف ظرفیت سازی برای زنان به صورت بنیادی کنند.

او می‌افزاید بهتر است که افراد شایسته‌تر بر کرسی‌های این وزارت بنشینند و همچنان وزارت امور زنان در قسمت افزایش ظرفیت کارمندان خود باید بیشتر تمرکز کند.

این انتقادها در حالی مطرح می‌شود که مقام‌های وزارت امور زنان گفته‌های مبنی بر ناکارآمدی فعالیت‌های این وزارت را رد می‌کنند و وزارت امور زنان را یکی از وزارت‌های مفید و موثر عنوان می‌کنند.

رویا دادرس سخنگوی وزارت امور زنان می‌گوید که این وزارت یک ارگان دولتی است و تمام کارکردهای آن مطابق طرزالعمل است طوری که این وزارت در بخش‌های نظارت، طرح پالیسی مطابق نیازمندی زنان، حمایت از زنان و ظرفیت‌سازی برای زنان کارکردهای قناعت‌بخشی در تمام ولایات داشته است.

به گفتۀ خانم دادرس با فعالیت‌ها و دادخواهی‌های وزارت امور زنان خشونت‌ها در برابر زنان از ۶۰۰۰ قضیه که در سال‌پار به ثبت رسیده، به ۴۰۰۰ قضیه در سال روان کاهش یافته، همچنان حضور زنان در ارگان‌های دولتی پررنگ شده و چنین است که وزارت امور زنان در راستای وزارت‌هایی قرار گرفته که بودیجه خود را به بهترین نحو به مصرف رسانده است.

گزارشگر: بهناز رسولی

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail