نوروز در افغانستان قدمت چند هزار ساله دارد و رسوم و آیین‌ ویژۀ نوروزی سال‌ها است که همچنان پا برجا مانده است و در اشعار تعداد زیادی از شاعران و فرهنگیان افغانستان می‌توان نشانه‌های زیادی از نوروز پیدا کرد.

در افغانستان با آمدن نوروز، زندگی رنگ دیگری به خود می‌گیرد. مردم خانه تکانی می کنند و تلاش می‌نمایند سردی زمستان را با همه سنگینی زندگی از خانه خود بیرون کنند.

آماده ساختن سمنک، هفت میوه، هفت سین وغذای‌های شب نوروزی از جمله آمادگی‌های است که برای  تجلیل از نوروز در گوشه و کنار افغانستان گرفته می‌شود.

از نو روز تمام اقوام مختلف افغانستان به گونه‌های مختلف و تقربیا شبیه یکدیگر تجلیل  می‌کنند.

سارا بهایی شهرند مزار شریف، می‌گوید پختن سمنک، تر کردن هفت سین، بردن ماهی و جلبی خانه دختر،  حنا کردن دست در شب نوروز از جمله آمادگی‌های تجلیل از نوروز در شهر مزار شریف و سمت شمال افغانستان است.

خانم بهایی در مورد تجلیل مردم مزار شریف  از روز اول سال چنین می‌گوید:

از سوی هم انیتا عسکرزاده، شهروند هرات از آمادگی‌هایش برای تجلیل از سال نو سخن می‌زند.

او می‌گوی: “ما هراتی‌ها شب سال نو غذا‌های متنوع پخته می‌کنیم و در کنار این غذا‌ها سبزی باید حتما باشد چون یک فلسفه‌ی وجود دارد که اگر شب اول سال سبزی بخوریم تا آخر سال شاد و خرم می‌باشیم “.

در همین حال، ملکه فقیری از آمادگی‌های اقوام ترکمن در مورد تجلیل از نو روز چنین می‌گوید در شب سال نو اقوام نزدیک شان را دعوت می‌کنند برای شان لباس نو درست می‌کنند.

این در حالی است که همه ساله در آستانۀ تجلیل از نو روز برخی از روایاتی مبنی بر حرام بودن تجلیل از سال نو و نوروز  در فضای واقعی و مجازی وجود دارد و همواره واکنش‌های مختلف و ضد و نقیضی را با خود دارد.

اما برخی از آگاهان امور دین بر این باور اند که جواز تجلیل  و عدم تجلیل از نوروز در دین مطرح نیست.

رسول عبدی، آگاه امور دین می‌گوید: “هر چیزی که در دین نباشد به این معنی نیست که ضد دین است

مشخصا نص صریحی در رد این موضوع  به آسانی نمی‌توان یافت روایی‌های که در این زمینه وجود دارد به پیمانه‌ی زیادی اختلافی است “.

گزارشگر: ضیاگل عظیمی

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail