نبیلا: “من و دختر کاکایم باهم لباس همرنگ گرفتیم. دکاندار گفت این لباس ترکی است اما مال من خیلی زود تکه‌اش خراب شد و از دخترا کاکایم نو ماند “.

فروش جنس تقلبی با مارک معتبر از روش‌هایی است که برخی فروشنده‌گان لباس از آن برای جذب مشتری و فروش بیشتر با قیمت‌ بالاتر لباس‌های شان استفاده می‌کنند.

لباس‌هایی که در تولیدی‌های لباس داخل شهر دوخته می‌شود و از آن به عنوان جنس ترکی یا ایرانی برای فروش بیشتر استفاده می‌شود.

فرحناز که چندی پیش از یکی از مغازه‌های معتبر شهر هرات یک پالتو با برند ترکی گرفته است و بعد از گذشت مدت کوتاهی دیگر قابل پوشش نیست، با شکایت از فروشنده‌گان چنین

می‌گوید:

“لباس را با قیمت بسیار بالایی به فکر اینکه دارای مارک خارجی و باکیفیت است، خریدم اما چیزی نگذشت که لباس کاملا فرسوده و خراب شد “.

او همچنان می‌افزاید که خودش شاهد تولیدی‌های لباس برخی از این مغازه‌ها است که از روی جنس خارجی می‌دوزند و روی آن مارک برند خارجی را می‌چسپانند.

در همین حال تولیدی‌های لباس هم می‌پذیرند که برای مغازه‌های داخل شهر لباس می‌دوزند.

نعیمه رحمانی که تولیدی لباس دارد

می‌گوید:

“ما از دکان‌های لباس فروشی مدل را می‌گیریم و به تعداد مورد نظر شان لباس تولید می‌کنیم “.

فروشنده‌گان لباس اما با رد این ادعا تاکید می‌کنند که کار شان واردات لباس است و نیازی ندارند تا جنس تقلبی را به جای جنس اصلی به مشتریان شان بفروشند چون از اعتبار شان کاسته می‌شود.

حمید؛  یکی از این فروشنده‌گان است و وقتی از او پرسیدم این لباس کار هرات است یا ترکیه، به جوابم گفت:

“معلومه که کار ترکیه است مگر خوب دوخته نشده که این را می‌پرسید؟ “

دوکانداران برای اینکه مفاد شان بیشتر شود جنس بدل را در عوض جنس اصلی می‌فروشند اما زنان نیز به دلیل کثرت دکان‌های لباس فروشی، سطح آگاهی شان در تشخیص جنس اصل و بدل بلند رفته است و کوشش می‌کنند، قبل از خرید در مورد کیفیت آن اطمینان پیدا کنند.

گزارشگر: فریبا آرام

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail