«بهترین سال‌هاى زندگى‌ام را با دشوارى‌هاى جنگ، اختناق و ترور، شجاعانه با کار در سازمان دموکراتیک زنان  افغانستان در حل مشکلات زنان شهر و تمام قریه‌های ولایت کابل مانند یک قوت بزرگ در پهلوى زنان درلب دیگدان و تندور، در پهلوى تشت کالا شوى، در بخش آموزش سواد، بلند بردن سطح آگاهى از حقوق وآزادى‌هاى شان و آموزش مسلک وبیرون شدن از چهار دیوارى خانه تلاش کردم ». این بخشی از سخنان ( زرغونه ولی) شاعر، نویسنده و فعال حقوق زن است که در ادامه می‌خوانید.

معرفی

نخست سلام و ادب به هموطنان  عزیز و دست اندر کاران فعال خبرگزاری بانوان افغانستان در راستای انعکاس مشکلات زنان، تقدیم مى دارم و تشکر مى‌نمایم که به من هم منحیث یکى از فعالان مدنى  زنان و فعال فرهنگى اجتماعى و سیاسى در اروپا موقع دادید تا در وبسایت وزین شما مصاحبه داشته باشم.

زرغونه «ولى» هستم متولد افغانستان، در خانواده‌ی روشنفکر متولد شدم مادربزرگ‌ام از کهنه کاران معارف کشور است.

تحصیلات ثانوى را در لیسه سوریا به اتمام رساندم و تحصیلات عالى را در پیداگوژى (علم تعلیم و تربیت اطفال) کابل رشته ادبیات درى البته با یک سال دوره پرکتیک در خارج از کشور به سویه لیسانس به پایان رساندم.

فعالیت‌ها

کارهاى اجتماعى‌ام را از بسیار نوجوانى از دوره مکتب شروع کردم  و نوشته‌ها ومقالات‌ام همیشه در چارت‌هاى مکاتب براى استفاده متعلمان نشر مى‌شد.

بعد از ختم تحصیلات منحیث معلم، در پرورشگاه وطن، منحیث مربى اطفال یتیم و بى سرپرست ایفای وظیفه نمودم ولى مدتى نگذشت که علاقمند کارهاى اجتماعى و کمک به زنان، جوانان، پیشه‌وران  و مردم گریده‌ا‌م  زیرا در آن زمان هم چالش فراوان در مقابل زنان و جوانان و کارگران وجود داشت و با احساس عالى در حل مشکلات آنان  شتافتم.

بهترین سال‌هاى زندگى‌ام را با دشوارى‌هاى جنگ، اختناق و ترور، شجاعانه با کار در سازمان دموکراتیک زنان  افغانستان در حل مشکلات زنان شهر و تمام قریه‌های ولایت کابل مانند یک قوت بزرگ در پهلوى زنان درلب دیگدان و تنور، در پهلوى تشت کالا شوى، در بخش آموزش سواد، بلند بردن سطح آگاهى از حقوق وآزادى‌هاى شان و آموزش مسلک وبیرون شدن از چهار دیوارى خانه تلاش کردم. البته هیچگاه از اخطاریه‌ها و تهدیدهاى مخالفان نترسیدم. با وجود ترور و خطر انفجار مین در ولسوالى‌هاى شهر کابل، بى هراسانه گام‌هاى ارزنده  گذاشته و کلکتیف وسیع زنان را از شهر و ولایات کشور با خود داشتم واکثریت شان را با ایجاد کلوپ‌هاى زنان شامل فراگیرى مسلک خیاطى، سوزن دوزى، قالین بافى وغیره از این طریق شامل کار نمودم .

در قسمت کمک و مواظبت به بازماندگان شهدا که بیشترین شان را زنان و اطفال تشکیل مى‌دادند کار کرد‌های داشتم که با مدال‌ها و تقدیر نامه در آن دوران از من تقدیر به عمل آمد.

مدتى هم در اتحادیه‌هاى صنفى افغانستان با کارگران و پیشه وران کارکردم.

با استفاده از تجارب دست داشته در تمام اداره‌های تحصیلى، مکاتب و دانشگاه‌هاى شهر کابل در بین جوانان با ابتکارات کارى و معرفى جوانان به بورس‌هاى خارج از کشور اعم از تخنیک، تحصیلات مسلکى، تحصیلات عالى، بریگاردهاى نظم اجتماعى، بریگاردهاى کار و ساختمانى، براه اندازى مسابقات ورزشى ،سمینارها ،کنفرانس‌ها، وغیره با تیم کارى خود مشترکاً فعالیت‌هاى چشمگیرى را انجام دادام.

از آن جایکه عشق به وطن و مردم خود داشتم نخواستم کشور را ترک کنم در تمام جنگ ها و مشکلات در پهلوى هموطنانم باقى ماندم ولى روزگار تلخ و سیاه آن دوره و تهدیدهاى متواتر از طرف طالبان و خطر مرگ و زندگى، من و خانواده‌ام را مجبور به ترک وطن کرد. بعد از سفر طولانى و مشکلات مهاجرت و آوره‌گى بالاخره در سال ۱۹۹۹ به کشور آلمان آمدم و تحصیلاتم را در رشته‌ی پرستاری ادامه دادم و با موفقیت نیز این رشته را به پایان رساندم که فعلا نیز به عنوان پرستار در یکی از بیمارستان‌‌های جرمنی مصروف کار هستم.

در کنار این عضو هیأت رهبرى شوراى سراسرى زنان آلمان و مسوول اقتصادی آن شورا و عضو کمسیون کنترول و نظارت آن شورا  را هم عهده دار شدم. بعد از زمان کوتاهی مسوول اروپاى زنان در اروپا گردیدم ودر سطح رهبرى حزب متحد ملى، عضو هیأت رهبرى و مسوول امور اجتماعى زنان و جوانان بودم.

مکتب‌هاى زبان درى را در کشورهاى ازبکستان، ایران، مسکو وهامبورگ ایجاد کردم و جوانانی که در فرهنگ دوگانه بزرگ شده بودند از سواد زبان فارسى بهره‌مند شدند که مایه افتخارات من است و مستحق به تقدیرنامه‌ی (سرخ انتگراسیون) هامبورگ گریده‌ام.

انگیزه‌ی ایجاد تلویزیون دریچه‌ی بهار

تلویزیون «دریچه‌ی بهار» صدای است بخاطر کار بزرگ روشنگری و مبارزه علیه نابرابری‌ها و نابسامانی‌های موجود افغانستان و سیمای از واقعیت‌ها.

مسوولیت این تلویزیون را خودم و همکارم آقای صمد کارمند به عهده داریم.

 تلویزیون اروپایى دریچه بهار معرفى از  ادبیات و فرهنگ ما بوده و بیانی است از سیاست‌های گذشته و موجود افغانستان و جهان که با دید باز وعینی بدون تعصب، به قضایا می‌پردازد و راه اتحاد وهمبستگى تمام اقوام واقشار کشور تلاش مى‌ورزد.

برنامه‌هاى این تلویزون، شامل میز مدور سیمای مهاجر، میز مدور خشونت علیه زنان،  میز مدور جوانان و فرهنگ دوگانه، گفتمان سیاسى در مورد مسائل مهم سیاسى روز ، لحظه‌ی با هنرمند و دیدگاه‌هاى شخصیت‌ها در مورد برنامه‌ها نشر مى شود .

ما مى‌خواهم دریچه‌ی بهار صداى رساى زنان، جوانان، اطفال و تمام مردم ساکن کشور اعم از تاجک، هزاره، ازبیک، پشیه‌یى، هندو وغیره  باشد.

ایجاد تارنمایی «مروارید سبز»

در آغاز سال ۲۰۱۷ دست به ایجاد تارنماى وزین مروارید سبز زدم که بیشتر مورد حمایت شخصیت‌هاى سیاسى، فرهنگى و اجتماعى کشور قرار گرفت. عضویت تحریر این تارنما را محترم صمد کارمند از جمله شخصیت‌هاى فرهنگى و سیاسى کشور به عهده دارد وباز هم تریبون دیگرى براى بلند کردن صداى زنان،جوانان و مردم ما است که بیشترین نشرات این تارنما به زنان اختصاص داده شده است.

تعداى از بانوان فعال داخل و خارج از کشور همکاران قلمى و نظرى ما هستند.

ادرس سایت مروارید سبز

 http://www.morwaridsabz.com/

کتاب‌ها و مقاله‌ها‌ی

نخستین دیباچه اشعارم  بنام موج الهام با تقریظ شاعر بلند پایه زبان فارسى (درى )  محترم شیر محمد استوار در کابل اقبال چاپ یافت ومورد استقبال هموطنان قرار گرفت.

نشر کتاب دوم من نزدیک است و همچنان چاپ کتابى از مقالات را در نظر دارم اگر عمر و صحتمندى مرا یارى کرد کوشش مى نمایم بهترین‌ها را براى هموطنانم تقدیم نمایم .

بنابر تجارب کارى، مقالات زیادی را در مورد چالش‌های زنان و جوانان نوشته‌ام و در سایت‌هاى اینترنتى داخل و خارج کشور نشر شد است که از آن‌ جمله‌ می‌توان به موارد زیر اشاره کرد.

١-  زنان و روشنگرى، تا به رهایى نرسیم به آزادى نمى‌رسیم

٢-   خشونت علیه زنان (سیاه وسفید)

٣-  تجاوز و ترور شخصیت و حریم شخصى  زنان افغانستان

۴-  زنان افغانستان و اعتیاد مواد مخدر

۵-  جوانان با فرهنگ دو گانه درخارج از کشور

 ۶- زنان کشور وزندان‌هاى افغانستان

 ٧- فیمینسیم چیست؟

٧- گدایی زنان و اطفال در افغانستان

٨- افغانستان تخته خیز جنگ علیه روسیه،

٩- چالش‌ها و دشواری‌های زنان افغانستان در مهاجرت.

١٠- فرخنده را فراموش نکید

و ده‌ها مقاله‌ی دیگر

سخن آخر

خشونت علیه زنان در کشور به اوج خود رسیده واز مرز کشور هم عبور کرده است که ما شاهد قتل‌ها، سنگسارها و ترورهاى زنان هستیم.

در این عرصه توجه بانوان فعال داخل کشور را با ایجاد نهادها، شوراها، اتحادیه‌ها و بسیج زنان خواهانم.

موفقیت‎هاى بیشتر خبرگزای بانوان افغانستان را بخاطر بلند کردن صداى زنان رنجدیده کشور آرزو دارم

قامت تان بر افراشته باد.

مصاحبه کننده: سودابه احراری

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail