مسابقات بسکتبال، تحت عنوان (صلح در ورزش) از سوی دفتر واسا، میان مکاتب دخترانه در هرات برگزار شد، در روز پایانی این مسابقات، دختران ورزش‌کار تیم‌های گوهرشاد و امیرعلی شیرنوایی، مقابل هم قرار گرفتند که با پیروزی ۵۰ بر ۳۲ به نفع تیم گوهرشاد پایان یافت.

این مسابقات که از یک هفته به این سو جریان دارد دختران تیم‌های بسکتبال از مکاتب گوهرشاد، مهری هروی، نسوان تجربوی، امیرعلی شیرنوایی و لیسه‌ی صیفی اشتراک کرده‌اند.

مسؤلان برگزارکننده، هدف از برگزاری این مسابقات را ترویج فرهنگ صلح عنوان می‌کنند.

واسع سعیدی مسؤل برگزارکننده‌ی این مسابقات می‌گوید: «هدف اصلی این برنامه ایجاد این باور بود که زنان به جای این‌که در خانه‌ها محصور باشند می‌توانند پیام آوران صلح باشند ».

او می‌افزاید: این برنامه از سوی مؤسسه خدمات اجتماعی زنان (واسا) به همکاری کمیشنری عالی سازمان ملل متحد و ریاست معارف بین شش مکتب دخترانه برگزار شده که اولین مسابقه در روز جهانی صلح برگزار شد.

این در حالیست که مسؤلان در ریاست معارف هرات ضمن تائید مشکلات دختران ورزش‌کار، از ایجاد یک جمنازیوم دخترانه خبر می‌دهند.

عبدالرزاق احمدی می‌گوید: «به دلیل نبود فضای کافی در مکاتب دخترانه، ما طرح ایجاد جمنازیوم دخترانه را مطرح کردیم و به دنبال عملی کردن آن هستیم، تا تسهیلاتی را برای ورزش‌کاران دختر ایجاد کنیم ».

در همین حال لطیفه همدرد آمر لیسه‌ی گوهرشاد بیگم از پیروزی تیم‌اش ابراز خوش‌حالی می‌کند.

او می‌گوید: «من نمی‌توانم بگویم چه احساسی دارم چون بسیار خوشحالم، هرگُلی که دخترای ما می‌زدند من واقعا افتخار می‌کردم ».

خانم همدرد در حالی‌که از پیروزی تیم‌اش ابراز خوشحالی می‌کند از مشکلات دختران ورزش‌کار سخن می‌گوید: «در مکاتب، دختران با کمترین امکانات تمرین می‌کنند، من از معارف تقاضا می‌کنم که به دختران ورزش‌کار توجه بیشتری داشته باشد ».

دختران تیم پیروز این مسابقات نیز ابراز احساسات کرده و اشک شوق ریختند.

حافظه رجحان از بازیکنان تیم گوهرشاد، درحالی‌که اشک شوق در چشمان‌اش حلقه زده، احساس خود را این‌گونه بیان می‌کند: « برنده شدن یک احساس عالی است و من هم در این لحظات احساس فوق‌العاده‌ی دارم،  حالا می‌دانم مشکلاتی را که برای ورزش تحمل کردم ارزش‌اش را داشت ».

در این میان اما سمیرا بابک دختریست که از تیم مکتب تجربوی به عنوان بهترین بازیکن انتخاب شد.

سمیرا می‌گوید: «اصلا بیان کرده نمی‌توانم که تا چه حد خوش‌حالم، البته اول فکر می‌کردم، من نیستم و سمیرای دیگری نیز وجود دارد، اما این‌همه را مدیون خانواده‌ام هستم ».

او می‌گوید:عضو تیم مکتب جمعیت در ولسوالی انجیل بوده است اما به دلیل مشکلاتی که در آن قریه برای دختران ایجاد کردند آن تیم نتوانست که به مسابقات حاضر شود و او در ترکیب تیم تجربوی به این مسابقات حاضر شده است.

گزارشگر: سیمین صدف

دیدگاه‌های کاربران فیس‌بوک
Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail